— 111 — 



Later, in 1808, ontdekte Signoret te Parijs (« Essai sur 

 les coclienilles », in « Annales de la société entomologique de 

 France «, 4'"" série, tom. IX, bl. 43Ü) do i'oodc schild! ais. 

 IIoL l)lijlvt iocli diiidelijlv uit zijne besclirijving, dat hij met 

 deze te mal;en Iiad ; n:iaar liij zelf meende de dooi' Cüi'tis 

 beschreven soort vóór zicli te liebben, en noemde haar dus ook 

 Aspidiotiis ostreaefor mis Curiis ; of liever, daar hij den 

 geslaclitsnaam Aspidiotus in Diaspis veranderde, Diaspis 

 oslreaefoDnis. Hij kende echter alleen het wijfje; van de 

 door hem, onder verkeerden naam, beschreven soort. Daarbij 

 voegde hij voor het mannetje de beschrijving, die Curtis van 

 het het mannetje zijnet^ soort had gegeven. 



Deze vergissing werd opgemerkt door Lichtenstein te 

 Montpellier, die er in 1881 (« Annales de la société entomo- 

 logique de France ", G'"^ serie. I. bl. LI) op opmerkzaam 

 maakte, en die de gele schildluis : Aspidiotus Pijri Lichten- 

 stein, de roode schildlius : Diaspis ostreaeformis Curtis 

 noemde. Lichtenstein leverde nauwkeurige beschrijvingen 

 van de beide schildluissoorten ; maar ongelukkig vergiste 

 hij zich in de namen. Want niet de hruiuroode, maar do 

 gele soort was door Curtis onder den naam Aspidiotus 

 ostreaeformis beschreven, en had dus dezen naam moeten 

 behouden . 



In 1897 maakte Horwath(« Revue d'entomologie », 

 Tomé XVI. 1897, bl. 98) op deze verwisseling van namen 

 door Lichtenstein opmerkzaam . Hij gaf nu aan de bruinroodo 

 soort een' nieuwen naam {Dias2:)us fallax Horioath) en 

 noemde de gele soort weer Aspidiotus ostreaeformis 

 Curtis. 



Wij zullen in 't vervolg van deze aanteekening de door 

 Horwath gegeven namen gebruiken, en onderscheiden dus 

 do roode schildluis = Diaspis fallax Horioath en de 

 roode schildluis = Aspidiotus ostreaeformis Curtis. 



