— 139 — 



Natuurlijk zou men het wild kunnen uitroeien of het 

 beletten zich al te sterk te vermeerderen, althans in die gedeel- 

 ten, waar jonge aanplantingen aangelegd zijn. Maar dat 

 het Staatsbestuur weldra zal overgaan tot het uitvaardigen van 

 dergelijke maatregelen en dat daarna de hand aan hunne stipte 

 uitvoering zal worden gehouden, is allesbehalve waarschijnlijk. 

 Men heeft dus naar andere middelen moeten uitzien ; 

 men heeft vooral getracht door het aanwenden van sommige 

 stoffen het wild van de beplantingen af te houden ; zoo heeft 

 men gebruik gemaakt van teer, vaseline, rijtuigsmeer, uit- 

 werpselen van honden, enz., maar de uitwerkselen daarvan 

 waren slechts weinig gunstig en in ieder geval, slechts van 

 geringen duur. 



In den laatsten tijd heeft men in Duitschland proeven 

 genomen met andere stoffen ; namelijk met picrofoetidine 

 en met rupsenlij m. 



De picrofoetidine schijnt zeer goede uitslagen tegeven, 

 maar zij levert groote nadeelen op : de aanwending moet met 

 zorg gebeuren, want de knoppen, die met deze olieachtige 

 zelfstandigheid bedekt worden, gaan niet open en de daarmede 

 bedekte naalden der coniferen sterven af. Daarenboven komt 

 het gebruik daarvan veel te duur te staan. 



De rupsenlij m schijnt al de voordeelige eigenschappen 

 van de voorgaande stof te bezitten, terwijl de nadeelen zeer 

 gering zijn. Rupsenlijm is een mengsel van verschillende 

 stoffen,, dat, bij goede bereiding, zeer lang kleverig blijft en 

 als beschuttings- en bestrijdingsmiddel tegen sommige rupsen- 

 soorten werd uitgevonden. Sindsdien werd het nog met 

 goed gevolg tegen andere insecten aangewend. 



«' De rupsenlijm kan aan de boompjes gesmeerd worden 

 met de hand, die met een dikken lederen handschoen is 

 bedekt; men wrijft van onderen naar boven. Men kan ook 

 met goed gevolg gebruik maken van een borstel of een penseel. 



