— 175 — 



brand in Engeland onbekend is, ofwel dat de Engelsche varië- 

 teiten tegen den brand bestand zijn en dat in ieder geval het 

 behandelen van Engelsch zaaigraan met een zwavelzuur- 

 kopcroplossing of een dergelijk werkzaam middel gansch over- 

 bodig is. Al is dit laatste nn ook niet volstrekt waar en is 

 het nalaten van voorbehoedsmaatregelen niet aan te bevelen, 

 toch moet bekend worden dat Engelsch zaaigraan slechts bij 

 uitzondering met brand besmet is, omdat de verkoopers het 

 zorgvuldig bereiden en reinigen. Na de inlandsche kleine 

 rosse tarwe, worden de volgende variëteiten aangegeven als 

 zijnde het meest blootgesteld aan besmetting : de loitte tarwe 

 van Armentières, de witte Vlaamsche tarwe en, volgens 

 drie brief wisselaars, de verbasterde Hallettarwe. 



Voor de spelt staat de roode variëteit zonder naalden 

 voorop; daarna komt de loitte spelt zonder naalden en ein- 

 delijk de witte spelt met naalden; deze laatste variëteit zou 

 dus het minst te lijden hebben. 



Zomertarwe zou meer te lijden hebben dan wintertarwe. 



Voorvrucht. 



Uit het onderzoek meent men te mogen besluiten dat de 

 tarwe sterk aangetast wordt, wanneer zij volgt op aardappelen 

 of beetwortelen, terwijl zij veel minder te lijden heeft na de 

 verschillende klaversoorten, het vlas, de boonen en het braak- 

 liggen. 



Vroeg-tijdig oogsten. 



Zeer vele landbouwers beweren dat het vroegtijdig af- 

 maaien van het koren, dat later het zaaigraan zal leveren, dik- 

 wijls oorzaak van stinkbrand is, niet omdat het koren alsdan 

 reeds de sporen der ziekte in zich draagt, maar hoogst waar- 

 schijnlijk omdat de kiemplanten, die uit het niet goed rijp 

 geworden graan ontstaan, gemakkelijker door het mycelium 



