— 18(] — 



Maar wanneer de boomen geveld worden óf wanneer zij 

 door een storm worden neergeworpen, merkt men dikwijls op 

 dat schijnbaar zeer gezonde boomen, in werkelijkheid aan hun 

 voet erg verrot zijn. 



Niet alleen het hout, maar ook de schors wordt aan- 

 getast door deze woekerzwam, die dikwijls tusschen hout en 

 schors zeer dunne witte vliezen vormt, welke uit samenge- 

 weven myceliumdraden bestaan. Men treft ook in sommige 

 gedeelten van den stam en van de wortels, vooral in de nabij- 

 heid van den wortelhals, harsuitstortingen aan, die wel eens 

 aanzienlijk zijn. Dit doet zich echter slechts bij uitzondering 

 bij de spar voor, terwijl het daarentegen bij den denneboom 

 {Pinus syhwstris), wanneer hij door Polyporus annosus 

 aangetast is, veelvuldig voorkomt zoodat de gansche houtmassa 

 met hars kan doortrokken zijn. 



Het voornaamste kenteeken van de ziekte bestaat natuur- 

 lijk in de aanwezigheid van den vruchtdragers van Polyporus 

 ayinosus. Men vindt ze gewoonlijk in de nabijheid van den 

 wortelhals, onder den vorm van dunne, meer of minder uitge- 

 breide platen, die een diameter van 5 a 20 c.M. en een zeer 

 onregolmatigen omtrek hebben. Zij zijn vrij taai en tegen 

 de schors dicht aangedrukt zonder nochtans daaraan sterk vast- 

 gehecht te zijn. De oppervlakte, die naar den stam gekeerd 

 is, heeft e(;ne kastanjel)ruine khuir en is gerimpeld, terwijl het 

 vrije gedeelte een zeer groot aantal fijne buisjes vertoont, 

 die naar buiten open zijn en waarvan do inwendige wand de 

 organen draagt, die de sporen voortbrengen. Zijn deze rijp 

 geworden, dan komen zij los en worden door den wind of door 

 dieren verspreid, zoodat do besmetting naar elders wordt over- 

 gebracht. 



Deze vi'iicljtdragende lichamen van Polyporus annosus 

 worden ook aangetrofïen aan de oppervlakte van de verrotte 

 stompen van sparren, die omgehakt zijn gewoi'don of door den 



