39 



het Instituut voor Phytopathologie gelegen is, leert ons, dat 

 Bordeauxsche pap, aangewend in Maart als de knoppen gaan 

 uitloopen, hiertegen een uitstekend middel is. Vergelijkende 

 proeven zijn ingesteld om te zien of bij de bestrijding van deze 

 meeldauwzwam op de perzik Californische pap wellicht nog 

 is te verkiezen. 



Met dit laatste middel heeft men in Duitschland meer bevredi- 

 gende resultaten tegen den meeldauw der appelboomen (meestal 

 Podosphaera Oxyacanthae D.C.) gehad, dan met poedervormige 

 zwavel ■*^). 



Dit geeft eenige hoop, dat men ook tegen den Amerikaanschen 

 kriiisbessenmeeldauw {Sphaerotheca mors uvae Berk. et Curt.) iets 

 met Californische pap zal vermogen te doen. Want terwijl wij 

 door late najaarsbesproeiingen met Bordeauxsche pap en zwa- 

 vellever niet konden bewerken, dat de meeldauw ook maar iets 

 later of minder in het volgend seizoen optrad, heeft een Hollandsch 

 kweeker door eene, minstens eenmaal per week herhaalde bepoe- 

 dering met zwavel in den zomer de uitbreiding der ziekte door 

 zomersporen (oïdiën) vrijwel kunnen tegengaan. De wintervorm 

 der zwam (de perithecien) werden niet door deze bewerking ge- 

 dood ■"^). Mochten onze proeven met zwavelkalk, die ter bestrij- 

 ding van den Amerikaanschen kruisbessenmeeldauw zijn inge- 

 steld een gunstig verloop hebben, toch verlieze men twee dingen 

 niet uit het oog : ten eerste dat wij tot nog toe alleen als 

 betrouwbaar middel hebben leeren kennen het afsnijden en 

 verbranden van alle zieke scheuten, het omspitten van den 

 grond en het plukken en vernietigen der zieke bessen "'^); 

 ten tweede, dat de behaarde soorten geen zwavel en zwavel- 

 kalk verdragen. 



Het wit in de (kas)druiven {Oidium Tiickeri Berk.) zal men 

 wel altijd door het verstuiven van poedervormige zwavel be- 

 strijden, daar dit veel minder dan het besproeien met zwavel- 

 kalkpap, bezoedeling der glasruiten tengevolge heeft. Waar, 



