57 



deel heeft uitgemaakt van een aardappelsproeimachine voor 

 paardekracht, waarmede viermaal een oppervlakte van ongeveer 

 80 H.A. is besproeid. Een sterke afzetting van roest heeft 

 plaats gehad: hier en daar is de buis sterk vernauwd en de 

 afbrokkelende roestdeeltjes doen op den duur de verstuivers 

 verstopt raken. Voor heriksproeiers zijn zulke machines zeer 

 goed te gebruiken, daar de ijzersulfaatoplossing, die men tegen 

 dit onkruid aanwendt, ijzer zoo goed als niet aantast. Voor aard- 

 appelsproeimachines verdienen echter buizen van geel koper of 

 van brons de voorkeur. Brons heeft het voordeel, dat het grootere 

 vastheid tegen druk en buiging bezit dan geel koper. Vandaar 

 dat het in de nieuwere Engelsche aardappelsproeimachines voor 

 paardekracht gebruikt wordt voor de buizen, aan het einde 

 waarvan de z.g. „ondersproeiers" zijn geplaatst. Dat brons te- 

 gen Californische pap niet bestand is, is geen bezwaar, daar deze 

 laatste vloeistof als middel tegen de aardappelziekte ver achter- 

 staat bij Bourgondische pap '). 



Natuurlijk zijn de aanschaffingskosten voor machines met 

 ijzeren onderdeden heel wat lager, dan die voor machines met 

 onderdeden, die, voorzoover ze met de pap in aanraking komen, 

 bestaan uit een der genoemde legeeringen. Mocht men zich 

 door deze overweging laten leiden — en dat gebeurt nog al 

 eens — dan neme men toch alleen de buizen van ijzer en 

 overtuige zich er van, dat deze gemakkelijk door een nieuw 

 stel zijn te vervangen. 



Evenals ijzer worden ook de metalen tin en zink door Bour- 

 gondische pap aangetast (fig. 3). Ik vestig hierop de aandacht 

 om twee redenen. Ten eerste bleek mij uit de met het buitenland 

 gevoerde correspondentie over dit onderwerp, dat er in Ierland 

 wel eens machines met gegalvaniseerd (verzinkt) ijzeren buizen 

 zijn gemaakt. Ten tweede worden tegenwoordig voor Califor- 



^) Zie blz. 41 en 54 van dezen jaargang van dit tijdschrift. 



