67 



heeft leeren kennen als te kunnen zijn de oorzaak van bieten- 

 brand, zijn in alle deelen van het Duitsche Rijk verbreid. Het 

 meerendeel der gevallen van bietenbrand wordt door de infectie 

 van Phoma Betae in 't leven geroepen, en dat wel tengevolge 

 van de omstandigheid, dat deze zwam overal op ruime schaal 

 met het bietenzaad op den akker wordt gebracht. De andere 

 twee zwammen worden niet met het zaad verbreid. 



2. Pythiiim de Baryaniim tast de bietenplantjes aan gedurende 

 en onmiddellijk na de ontkieming, dus in den allereersten 

 ontwikkelingstoestand; Phoma Betae en Aphanomyces laevis 

 tasten de plantjes iets later aan. 



3. Sommige jaren komt de eene zwam meer voor, andere 

 jaren de andere. Van grooten invloed is de weersgesteldheid 

 in 't voorjaar. Het optreden van Pythium en van Aphanomyces 

 wordt door vochtig weer gedurende en na het uitzaaien be- 

 gunstigd; bij droog weer komt Phoma meer tot ontwikkeling 

 en uitbreiding. 



4. Bietenbrand komt vooral veel voor op de volgende 

 bodemsoorten : a. op zwaren leem- en kleigrond, die neiging 

 heeft een korst aan de oppervlakte te vormen, b. op humus- 

 rijken, lagen veenachtigen grond, en in 't algemeen op bodems, 

 die veel aan natheid lijden, c. op leemachtig zand en op 

 zandbodem. Men kon niet vaststellen, dat de eene bietenbrand- 

 zwam meer op den éénen bodem zou voorkomen, de andere 

 meer. op een andere grondsoort. 



Het artikel over „Die Aphelenchen der Veilchengallen umi 

 der Biattfleclien aii Farmen und Chrysanthemum" van Dr. M. 

 ScHWARZ wekte in 't bijzonder mijne belangstelling, daar ik 

 mij lange jaren met een uitvoerig onderzoek van in planten 

 parasiteerende Nematoden of Aaltjes heb bezig gehouden, en 

 de Aphelenchen, die door Schwarz in zijn artikel worden be- 

 handeld, indertijd door mij het eerst zijn bestudeerd geworden 



