71 



gedompeld, weer gebruiken om er andere planten mee te 

 gieten; want er zullen zich gewoonlijk aaltjes in bevinden. 



Heft 3 van deel Vlll, der „Arbeiten aus der Biologischen 

 Anstalt" bevat twee artikelen : een van Dr. Appel en Dr. Riehm 

 over „die Bekampfung des Flugbrandesvon Weizen und Gerste'\ 

 en een van Dr. Emil Werth, getiteld: „Ziir Biologie des 

 Antherenbrandes." 



Het bleek meer en meer in de prak{ï]kódii de stuif brand van 

 tarwe en gerst niet kan worden bestreden door de behandeling van 

 het zaaizaad met kopervitriool, die bij het tegengaan van den 

 tarwesteenbrand zoo uitstekende diensten heeft bewezen. Aan- 

 vankelijk meenden de geleerden dat kopervitriool een middel 

 tegen alle soorten van graanbrand was ; terwijl de ervaring 

 der practici daarmede in 't geheel niet in overeenstemming 

 bleek te zijn. Brefeld was de eerste, die aantoonde, dat de 

 sporen van den stuifbrand van tarwe en gerst niet overwinteren 

 buiten aan de graankorrels, zooals die van den tarwesteenbrand 

 doen ; maar dat zij reeds verstuiven ten tijde van den bloeitijd 

 der beide bovengenoemde graansoorten en reeds het vrucht- 

 beginsel besmetten. Hecke vond het mycelium der brandzwam 

 inwendig in de korrel. Brefeld trok uit deze waarnemingen 

 de - naar het oppervlakkig scheen — niet heel gewaagde 

 conclusie, dat ontsmetting van zaaigraan met het oog op stuif- 

 brand niet mogelijk zou zijn; maar daar tegenover stonden de 

 praktische ervaringen van Jensen, die den stuifbrand der gerst 

 wel degelijk met goed gevolg had bestreden door het zaaizaad 

 eerst te laten vóórweeken, en het vervolgens in water te brengen 

 van 52"— 53" C. Nader onderzoek leerde dan ook, dat wel is 

 waar het in rustenden toestand binnen de korrels aanwezige 

 mycelium door behandeling met heet water of met heete lucht 

 niet kan worden gedood, maar dat zulks wèl het geval is, 

 wanneer men door de graankorrels vooraf gedurende meerdere 



