72 



uren in water te brengen, eerst dat mycelium in een meer actieven 

 toestand iieeft gebracht, waarin het meer gevoelig voor de hitte is 

 geworden. Over de ontsmetting nu van het zaaizaad, na vooraf- 

 gegaan voorweetcen met heet water en met heete lucht, handelt 

 het uitvoerige onderzoek van Appel en Riehm, die zich niet 

 hebben bepaald tot laboratoriumproeven, maar ook hebben 

 nagegaan, hoe de door hen beproefde bestrijdingsmethoden in 

 de praktijk kunnen worden toegepast. 



ik zal er mij echter van onthouden, hier een referaat te geven 

 van het artikel van Appel en Riehm, daar mijn geachte mede- 

 werker Dr. QuANjER zich reeds sedeit langeren tijd met de 

 ontsmetting van gerst met het oog op den stuifbrand bezig 

 houdt en van plan is, nog in dezen jaargang van het „Tijd- 

 schrift over plantenziekten" een verslag van zijne proefnemingen 

 te geven, waarbij als van zelf het werk van de Heeren Appel 

 en Riehm zal ter sprake komen. 



In het artikel „Zur Biologie des Antherenbrandes" wordt 

 behandeld de levensgeschiedenis van de brandzwam Ustilogo 

 antherarum Fries: eene zwam, die hoofdzakelijk planten uit de 

 familie der Caryophyllaceeën aantast, bijv. soorten van de ge- 

 slachten Silene, Melandryum (Lychnis), Saponaria, Dianthiis 

 (anjelier), Stellaria fsterremuur). De zwarte brandsporen dezer 

 zwam vormen zich in de helmhokjes der bloemen. Het was ook 

 reeds sedert lang bekend, dat vrouwelijke exemplaren van de 

 tweehuizige plant Melandryum album (= Lychnis dioica = L. 

 vespertina), welke door deze brandzwam worden aangetast, in 

 hunne bloemen meeldraden vormen, opdat daar de fi uctificatie der 

 zwam kunne plaats grijpen. Van deze merkwaardige brandzwam 

 nu en van de inwerking, welke zij op de door haar bewoonde plant 

 heeft, heeft Werth nauwkeurig studie gemaakt; bepaaldelijk wer- 

 den infectieproeven met Melandryum album (Lychnis dioica) on- 

 dernomen. Werth kwam in hoofdzaken tot de volgende resul- 



