84 i 



tegen wintervlinderrupsen gesproeid werd, bleken ongeveer 

 70 °/o ervan te zijn vergiftigd ; men vindt deze met gele ver- 

 kleuring onder de boomen liggen. De rupsjes, welke zich in de 

 toppen der twijgjes hadden ingesponnen en die zich met het 

 steeds aangroeiende blad voedden, ontsprongen den dans. 



In Opheusden in een ruim 20 jaar bestaanden boomgaard met 

 appelen en kersen was het resultaat nog iets minder goed, omdat 

 men de hoogere takken niet goed genoeg had kunnen raken. 

 Hier was reeds weer het volgend jaar een besproeiing noodig. 



Te Wageningen, waar bespuiting met arsenicumverbindingen 

 in een aanplanting van zwarte bessen werd verricht, bleven 

 slechts weinig rupsjes over. De behandelde struiken begonnen 

 weer flink te groeien, zoodat de rij, die voor controle niet 

 besproeid was, er treurig bij afstak. In dezen bessentuin duurde 

 het drie jaar voor een nieuwe besproeiing bleek noodig te zijn. 



Ten slotte moge nog met een enkel woord gewezen wor- 

 den op een nadeel, dat zich in Amerika bij het sproeien met 

 Parijsch groen heeft voorgedaan, n.1. dat na een vele jaren 

 herhaald, overmatig gebruik ervan de boomen kwijnden en 

 afstierven. Waar men in Amerika echter sproeit zooals het 

 behoort, met een goede grondstof in een verdunning van 1 

 op 1000 en zonder dat met het middel gemorst wordt, is, zelfs 

 na een lange reeks van jaren — men sproeit op sommige 

 plaatsen reeds van 1872 af met Parijsch groen — niets van 

 een schadelijke werking op den boom te bespeuren. 



Bijzonderheden over de uitvoering der besproeiing vindt 

 men in een gratis aan het Instituut voor Phytopathologie ver- 

 krijgbaar drukwerk. 



H. M. QUANJER. 



