.85 



DE OVERWINTERING EN BESTRIJDING VAN 

 EENIGE MEELDAUWZWAMMEN. 



In verband met de groote uitbreiding, die een aantal voor 

 kultuurgewassen schadelijke meeldauwzwammen in de laatste 

 jaren hebben genomen, komt het mij gewenscht voor op eene 

 waarneming, betreffende de wijze, waarop eenige van deze 

 zwammen blijken te overwinteren, de aandacht te vestigen, 

 opdat deze overal en onder de meest verschillende omstandig- 

 heden aan de praktijk mag worden getoetst en opdat eene 

 bestrijdingswijze, die mogelijk op de hierbedoelde wijze van 

 overwintering gegrondvest kan worden en die de reeds be- 

 kende bestrijding met zwavel (en met Californische pap) kan 

 ondersteunen, op ruime schaal mag worden beproefd. 



Verscheidene meeldauwzwammen zijn in de laatste jaren 

 van veel grootere oeconomische beteekenis geworden, dan 

 vroeger het geval was. Hierbij moeten we evenwel de Ame- 

 rikaansche kruisbessenmeeldauw buiten beschouwing laten, 

 daar deze een voor Europa nieuwe schimmel is, die op kruis- 

 bessenstruiken uit Amerika werd ingevoerd en zoodoende als 

 het ware in de gelegenheid gesteld werd, zich over een geheel 

 nieuw gebied te verbreiden. Verscheidene inheemsche meel- 

 dauwzwammen echter hebben zich in korten tijd zoodanig 

 uitgebreid, dat zij van schimmels zonder veel oeconomische 

 beteekenis, geworden zijn gevreesde parasieten, die een ware 

 plaag zijn voor de cultuur of dit weldra schijnen te worden 

 en die de opbrengst in niet geringe mate doen dalen. 



in de eerste plaats moet hierbij gedacht worden aan de 

 eikenmeeldauw {Oïdiiiin qüerciniim Thümen). Nog steeds heeft 

 men omtrent de systematische plaatsing van deze soort de 



