87 



zijn. Thans, en vooral in 1912, zijn sommige appelboomen zoo- 

 danig aangetast, dat een belangrijk deel der bladeren en scheuten 

 met de meeldauwzwam bezet is. En alweer wordt dit verschijnsel 

 niet alleen in ons land waargenomen, maar klaagt men ook in 

 andere landen over de toenemende schadelijkheid van de 

 appelmeeldauw en js dit een ziekte geworden, die met ernst 

 moet worden bestreden. Peritheciën van deze zwam zijn zeld- 

 zaam en worden zeer dikwijls zelfs niet gevormd. In dit op- 

 zicht komen dus eiken- en appelmeeldauw overeen en het is 

 niet onmogelijk, dat deze eigenaardigheid in verband staat met 

 de wijze, waarop deze zwammen blijken te overwinteren. 



Nu bij de eikenmeeldauw de peritheciën, de eigenlijke over- 

 winteringsorganen, ontbreken, doet zich de vraag voor, hoe 

 deze zwam zich van het eene jaar in het andere in stand 

 houdt. Twee mogelijkheden bestaan er slechts, n.1. door middel 

 van conidiën (zomersporen) of door mycelium Door Neger ') 

 is nagegaan, hoe lang de conidiën kiemkrachtig bleven en 

 vond hij in November de kiemkracht zeer sterk verminderd, 

 terwijl in Maart geen der sporen, die van materiaal genomen 

 waren, dat op verschillende wijzen was bewaard, kiemden. 

 Het is dus niet waarschijnlijk, dat de zwam zich het volgend 

 voorjaar door middel van overgebleven conidiën weer voort- 

 plant. De waarnemingen omtrent het weder optreden van de 

 meeldauw blijken hiermede volkomen in overeenstemming te 

 zijn. Want indien de infectie van conidiën uitging, zou men 

 de nieuwe infecties kunnen verwachten dicht bij de plaatsen, 

 waar de conidiën overgebleven waren. Daar het vooral de 

 bladeren zijn, die met conidiën zijn overdekt, zou men vooral 

 van onderop nieuwe infecties in de struiken moeten zien op- 

 treden en zou men ook meer meeldauwlnfecties moeten vinden 

 op plaatsen, waar veel afgevallen bladeren liggen. Van dit 

 alles kan men echter in de natuur niets bemerken. Nauw- 



1) F. W. Neger. Tharander Forstliches Jahrbuch. Band 62 1911 p. 3. 



