93 



Deze bestrijdingswijze berust niet alleen op overwegingen, 

 maar is ook, en niet zonder succes, reeds toegepast. Een 

 boomkweeker te Bussum verwijderde, zoodra ze waargenomen 

 konden worden, de meeldauwscheutjes uit zijn appelstruiken 

 en nam daarna van een uitbreiding van de ziekte in den zomer 

 niet veel waar. Te Oudenbosch zijn dit voorjaar (1912), onder 

 leiding van den heer K. Onrust, controleur bij den phyto- 

 pathologischen dienst, eenige vakken eikenplantsoen op de 

 kweekerijen op de aangegeven wijze behandeld; zoodra zij te 

 herkennen waren, werden de meeldauwscheutjes verwijderd en 

 vernietigd. Terwijl er overal in de omgeving, soms zelfs in de 

 onmiddellijke nabijheid van de behandelde vakken, eikenhagen 

 waren, die niet behandeld werden, werden d2 behandelde 

 perceelen meer dan een maand later door de meeldauw aan- 

 getast dan onbehandelde. 



Dit resultaat is zeer bemoedigend. Nu hebben de planten, 

 hoewel zij nog aan alle zijden aan infectie blootstonden, meer 

 dan een maand lang ongestoord kunnen doorgroeien, wat aan 

 hare ontwikkeling zeer ten goede is gekomen. Waren de 

 omstandigheden gunstiger geweest, dan zou misschien de ziekte 

 eerst in den nazomer zijn opgetreden en dan zouden de planten 

 slechts weinig schade hebben geleden, daar de groei dan 

 grootendeels geëindigd is. Ook blijkt hieruit, dat de ziekte zich 

 niet zeer snel over groote afstanden heeft uitgebreid, hoewel 

 die weersomstandigheden een infectie wel in de hand werkten. 

 Het komt mij voor, dat door het overal verspreid zijn der zieke 

 scheutjes in het voorjaar in hoofdzaak de spoedige verbreiding 

 van de ziekte veroorzaakt wordt, zoodat het wegnemen van 

 die infectiebronnen een zeer gunstigen invloed moet hebben. 



Op boomkweekerijen acht ik de meeldauwbestrijding door 

 het wegnemen der meeldauwscheutjes zeer aan te bevelen en 

 ook zonder eenig bezwaar uitvoerbaar, wat inderdaad ook reeds 

 gebleken is. Daardoor wordt de gebruikelijke bestrijding met 



