106 



plaats hebben (b.v. de witte bladeren bij iep en paarden- 

 kastanje, die vaak aan den stam ontstaan en die toch geheel 

 hun bouwstoffen van de groene deelen moeten ontvangen.) 



Maar zoodra de mistelplanten een zeer groot gedeelte van 

 de kroon vervangen, of de geheele kroon, en de boom blijft 

 dan nog groeien, dan kan het bewijs voor zulk een nutricisme 

 geleverd worden. Of er in de natuur boomen zijn, wier kroon 

 geheel of bijna geheel door mistelplanten is vervangen, is mij 

 niet bekend. 



Een kultuurplant met uitsluitend mistelkroon is mij echter 

 wel bekend en het is deze plant, die op het parasitisme van 

 de mistel een eigenaardig licht werpt. 



Van den heer D. F. Tersteeq, boomkweeker te Naarden, 

 ontving het Instituut voor Phytopathologie het vorig jaar een zeer 

 eigenaardige plant (zie Plaat V). De kroon van deze plant bestond 

 uit twee mistelplanten, die op Sorbus-takjes woekerende, op 

 een Soröus-onderstam geënt waren. Bij de enting waren de 

 mistelplantjes nog zeer klein, maar daarna hebben zij zich ge- 

 durende drie jaren tot krachtige planten ontwikkeld, zonder 

 dat een enkel lijsterbes-blad op de boom aanwezig was, ter- 

 wijl de onderstam nog belangrijk in dikte is toegenomen. De 

 mistelkroon heeft zich dus gedurende dien tijd als een normale 

 kroon gedragen. 



Omtrent het onstaan van deze merkwaardige plant kan ik 

 het volgende mededeelen. In het voorjaar van 1908 heeft de 

 heer T. van een Sorbus aucuparia in Zuid-Limburg, die geveld 

 moest worden en waarop vele exemplaren van Viscum album 

 voorkwamen, takjes afgenomen, waarop jonge mistels zich 

 hadden vastgezet. Deze takjes werden te Naarden geënt op 

 lijsterbes-onderstammen. Op deze wijze wilde de heer T. 

 lijsterbesboomen kweeken, die met mistel bezet waren, voor 

 welke boomen, naar hij veronderstelde, wel belangstelling zou 



