112 



medegesleept. Misschien i<an het afsterven hieraan worden 

 toegeschreven, dat er tusschen de samenstellende deelen te 

 weinig verwantschap bestond, om een verbinding op den duur 

 in stand te houden. De ondervinding heeft al geleerd, dat 

 vergroeiingen tusschen plantendeelen, die systematisch ver van 

 elkaar verwijderd zijn, niet plaats hebben. Wel is dit het geval 

 tusschen sommige geslachten van eenige families (Rosaceëen, 

 Coniferen), maar meestal moet men binnen de grenzen van 

 een geslacht blijven, om een duurzame verbinding mogelijk te 

 maken. De voedingssystemen, volgens w^'ke ent en onderstam 

 werken, mogen niet te zeer verschillen, daar anders beide 

 deelen voedingsstoffen ontvangen, die zij niet verwerken kunnen 

 of die niet voldoende zijn voor hunne behoeften. 



Nu behooren Viscum en Sorbus tot twee nogal uiteenloo- 

 pende familiën en is het dus zeer wel aan te nemen, dat er 

 disharmonie bestond tusschen deze, tot één voedingseenheid 

 verbonden deelen, die een duurzame verbinding onmogelijk 

 maakte. (De vroeger veronderstelde harmonie zou dus slechts 

 schijnbaar geweest zijn, wat in het afsterven tot uiting zou 

 zijn gekomen). Het minst zal de Viscum hieronder geleden 

 hebben, daar deze slechts ten opzichte van de minerale voe- 

 dingstoffen afhankelijk was en de planten in het algemeen 

 hierin nogal een groot aanpassingsvermogen hebben (en zeker 

 de Viscum, die op zoo verschillende boomsoorten, als Populus, 

 Malus, Pirus, Tilia, Crataegus, Prunus, Acer, Sorbus, voor 

 kan komen '). Maar de Sorbus stam was afhankelijk ten op- 

 zichte der organische voedingsstoffen en deze zijn voor de 

 verschillende plantensoorten vaak zeer verschillend. In dit licht 

 bezien, zou het dan ook verklaarbaar kunnen zijn, dat de 

 onderstam het 't eerst opgegeven heeft. Bij de hier besproken 



*) Coniferen (Pinas, Picea, Abies) zijn hierbij niet vermeld, omdat de 

 daarop voorkomende mistels tot twee andere soorten (of gewoonterassen) 

 behooren, dan die, welke op loofhout voorkomt. 



