123 



smaak voor regenwormen hem minder nuttig dan hij kon zijn. 



Soms echter wordt aldus geredeneerd. De regenwormen zijn 

 van groote beteekenis voor de vruchtbaarmaking van den grond ; 

 zij zijn hoogst nuttige dieren en daarom is de mol, die er 

 zoovelen verdelgt, schadelijk te noemen. Deze redeneering gaat 

 m. i. niet op, wijl de regenwormen op die bodems, waar zij 

 willen gedijen, zich in zoodanige mate vermeerderen, dat wat 

 de mol tot hunne vermindering bijdraagt, niet veel te beteekenen 

 kan hebben, ik wensch dat hier aan te toonen. 



Het is bekend, dat een mol gemiddeld per dag ongeveer 

 zooveel aan insekten en regenwormen eet, als hij zelf weegt. 

 Ik heb nu in den laatsten zomer en herfst een aantal mollen 

 gevangen en gewogen. Het gewicht van deze gevangen mollen 

 bedroeg resp. 70, 101, 91, 85, 91, 96, 86, 80, 85, 90, 1 15 gram ; 

 dit is gemiddeld 1082: 12 = 90 gram. Een mol zou dus per dag 

 ongeveer 90 gram aan insekten en regenwormen eten. Dat is 

 per jaar 90 gram X 365 = 32850 gram of 32.85 K.G. 



Stel nu dat op een Hektare gronds zich ophouden 10 mollen, 

 die zich uitsluitend met regenwormen voeden, dan zullen deze 

 te zamen per jaar gebruiken 328.5 K.G, aan regenwormen. Nu 

 bevond Hensen '), dat in zijn tuin op een zekere oppervlakte 

 gronds aanwezig waren zooveel regenwormen, dat hun aantal 

 zou bedragen 133.000 stuks per H.A., met elkander een gewicht 

 hebbende van 400 K.G. (Een regenworm in verschen toestand 

 en met schoonen darm, berekend op 3 gr.) 



Wanneer de wormen zich niet voortplantten, dan zouden dus 

 10 mollen aan de op eene Hektare levende regenwormen meer 

 dan een jaar lang genoeg hebben. En wanneer telken jare 

 voor lederen opgegeten regenworm slechts één enkele regen- 

 worm in plaats kwam, dan zou het aantal dezer dieren niet- 



*) V. Hensen. „Die Tatigkeit des Regenwurms (Lumbricus terrestis L.) 

 für die Fruchtbarkeit des Bodens" in „Zeitschrift für wissenschaftliche 

 Zoölogie", XXVIII, bl. 354-364. 



