124 



tegenstaande de werkzaamheid der mollen op zoodanigen bodem 

 niet verminderen. 



Hoewel er nu merkwaardigerwijze geene nauwkeurige opgaven 

 schijnen te bestaan omtrent de sterkte der voortplanting van de 

 regenwormen, zoo kan gerust worden aangenomen, dat deze 

 enorm groot is. Er zijn verschillende omstandigheden, die dat 

 vanzelf meebrengen. 



Ten eerste is de regenworm hermaphrodiet : ieder individu 

 bezit èn mannelijke èn vrouwelijke geslachtsorganen. Waarbij 

 de meeste andere diersoorten gemiddeld slechts de helft der 

 individu's eieren legt of jongen voortbrengt, legt bij de regen- 

 worm ieder individu eieren. Regel is bij de meeste diersoorten, 

 dat zich uit één ei slechts één jong ontwikkelt. Volgens Rymer 

 JONES ') bevatten de eieren der regenwormen ieder gewoonlijk 

 twee kiemen; volgens Hoffmeister ^) zijn de eieren dezer 

 dieren zeer verschillend in grootte, al naar zij een grooter of 

 kleiner aantal kiemen bevatten. De grootste regenwormeieren 

 bevatten volgens hem er zelfs 6, maar 3, 4 of 5 kiemen komen 

 in een ei zeer veel voor. 



Volgens Hoffmeister ^) zijn de jonge regenwormen in 4 

 a 5 maanden tijds volwassen ; maar zij zijn eerst het volgende 

 jaar tot voortplanting in staat. 



Bracht nu iedere regenworm per jaar slechts 10 eieren voort, 

 ieder met 2 kiemen, dus in het geheel 20 jongen, dan zouden 

 de 133.000 regenwormen, welke — volgens Hensen — op een 

 Hektare tuingrond voorkomen en welke samen wegen 400 K.G., 

 een volgend jaar hebben gekregen eene nakomelingschap van 

 20 X 133.000 = 2.660.000 regenwormen, wegende 20 X 400 = 

 8000 K.G. ! 



') Rijmer Jones, „General outline of the organisation of the animal 

 Kingdom", bl. 255. 



*) Wilhelm Hoffmeister, „Die bis jetzt belcannten Arten aus der 

 Familie der Regenwürmer", bl. 16. 



