142 



toestand van ei, dat in het najaar aan houtige gewassen gelegd 

 wordt. Meermalen vindt men bv. appeltwijgen, waarvan de top 

 geheel bedekt is met glimmende, zwarte bladluiseieren, maar 

 zeer vaak vindt men ze ook in kleiner aantal eenigszins ver- 

 scholen bij de knoppen. 



Verscheidene malen is met een 6 a 7V2 "/o emulsie G. S. & 

 A. op deze bladluiseieren gespoten in het vroege voorjaar en 

 steeds met het resultaat, dat de eieren werden gedood. Voor 

 aanvulling kan hier nog verwezen worden naar de resultaten, 

 door Prof. Ritzema Bos bij bespuitingen te Oeffelt verkregen 

 met 5 ^io emulsie G. S. & A. '), zoomede naar die, door den 

 heer A. M. Sprenger, Rijkstuinbouwleeraar voor Limburg, 

 gepubliceerd in zijn Verslag over 1909 ^), waar een 2V2 7o 

 emulsie zeer gunstig had gewerkt. Verder meldde de Directeur 

 der Nederlandsche Pomologische Vereeniging, dat vruchtboo- 

 men, die met 10 ^'q emulsie N. P. V.-carbolineum bespoten 

 waren, vrij bleven van bladluis. Een bespuiting met carboli- 

 neum kan dus ook tegen de overwinteringsvormen van blad- 

 luizen als zeer werkzaam worden beschouwd. Hiervoor moeten 

 dan vooral de eenjarige twijgen goed worden geraakt. Schild- 

 en bladluizen kunnen dus tegelijk bestreden worden op af- 

 doende wijze. 



Nu behoeven boomen, die aldus behandeld zijn, niet den 

 geheelen zomer vrij te blijven van bladluis ; dit is niet te 

 verwachten bij insecten, die zoo gemakkelijk door luchtstroo- 

 mingen verspreid worden. Het groote voordeel is echter, dat 

 men een vroegtijdige aantasting voorkomt. Meermalen komt het 

 voor, dat pas uitgekomen bladluizen de uitloopende gemengde 

 knoppen van appel en peer bij honderden bedekken en de 

 jonge blaadjes beschadigen. Heeft men de eieren gedood, dan 



') Prof. Ritzema Bos blz. 37/38. 



^) Verslag van de Rijkstuiiibouwproefvelden in Limburg en Oostelijk 

 Noord-Brabant 1909 blz. 26. 



