37 



uitspreken van een definitief oordeel moet dus tot na deze 

 proeven worden gewacht. 



Voorzichtigheid is evenwel nu reeds aan te bevelen, d.w.z. 

 dat men voorkomen moet, dat de grond gedrenkt wordt met 

 carbolineum. Uit de bestrijdingsproeven van Prof. Ritzema Bos 

 tegen de ziekte der „kwade plekken" in de tulpenvelden is 

 zeer duidelijk gebleken, dat de grond eenigen tijd voor planten- 

 groei ongeschikt wordt, indien deze met carbolineum wordt 

 vermengd. Ook Molz constateerde een schadelijke werking. 

 De in deze gevallen ingebrachte hoeveelheden zijn echter vele 

 malen grooter, dan die, welke bij een bespuiting in den grond 

 knnnen dringen, zoodat voor zulk een intense werking wel 

 geen vrees behoeft te bestaan. 



Uit het hierbovenstaande kunnen de volgende conclusies 

 getrokkert worden. 



lo. Eenige carbolineumsoorten kunnen met zeer veel succes 

 ter bestrijding van verscheidene schadelijke dieren en van 

 wieren en korstmossen gebruikt worden. 



2o. Zoowel bladverliezende, als eenige altijdgroene, houtige 

 planten kunnen carbolineum-emulsies zonder gevaar verdragen. 

 De meest aanbevelenswaardige sterkte der emulsie is 6—10 ^'o- 



3o. De bespuiting moet uitgevoerd worden in het vroege 

 voorjaar, voor altijdgroene gewassen uiterlijk tot 15 Maart, 

 voor bladverliezende zoo noodig nog 2 a 3 weken later.. 



4o. De nadeelige werking van carbolineum, die men meer- 

 malen op de knoppen der bespoten planten waarneemt is, in- 

 dien men met goed bereide emulsies van de aanbevolen sterkte 

 en niet te laat sproeit, zeer gering. In elk geval weegt het 

 voordeel, dat men door de bestrijding der parasieten behaalt, 

 daartegen ruimschoots op. 



5o. Goed bereide emulsies van bepaalde soorten ongeëmul- 

 geerd carbolineum, zijn even bruikbaar als emulsies van z g. 



