42 



deeling van de Coöperatieve vereeniging , Centrale Aalsmeersche 

 veiling", welke ik aanvul met een paar getallen, die ik bij een 

 dezer dagen ter plaatse gebracht bezoek vernam ; deze laatste 

 cijfers zijn slechts ruwe schattingen. Spaargaren schreef in 

 1909, dat er trekkers-handelaars zijn, die meer dan 20000 

 takken per seizoen verzenden; nu in 1913 sprak men mij van 

 150000 trossen, waarvan een 80000 van eigen teelt afkomstig; 

 een ander noemde 90000 trossen, waarvan ± 50000 van eigen 

 kweekerij ; de opbrengst per tros was in 1909 10 — 15 et., en 

 zal nu dichter bij 't laatste dan bij 't eerste cijfer zijn ').Opde 

 veiling werd op 20 December 1912 voor ƒ1363, vrijwel uit- 

 sluitend seringen, geveild, in de week van 14 — 21 December 

 voor ƒ6038. 



Uit deze cijfers blijkt voldoende, dat de seringencultuur, voor 

 Aalsmeer althans, vooral in de laatste jaren een zeer groote 

 beteekenis heeft gekregen, en tegenslagen, door wat voor 

 oorzaken dan ook, een aanzienlijk geldelijk verlies tengevolge 

 kunnen hebben. Stel b.v. dat van 40000 trossen, die een kweeker 

 zou kunnen verhandelen, eens een vierde gedeelte door vorst 

 of ziekte in 't gewas mislukte, dan zou dat een directe schade 

 van ƒ1000 a ƒ1500 beteekenen. 



Tot dusver schijnt men van ziekten bij de seringenkweekerij, 

 met uitzondering van de bacterieziekte, niet veel last onder- 

 vonden te hebben. In den aanvang van dit jaar echter werden 

 aan het Instituut voor Phytopathologie een aantal seringetwij- 

 gen ingezonden, die bij onderzoek aan eene ziekte bleken te 

 lijden, welke, indien zij algemeen verbreid mocht worden, de 

 cultuur, en dus de beurs der kweekers, ernstige nadeelen zou 

 kunnen berokkenen. Deze ziekte was tot dusver nog niet in 

 Nederland waargenomen, doch werd omstreeks 1905 zeer 

 schadelijk in de uitgebreide seringentrekkerijen in de omgeving 



') In de week van 10—15 Februari j.1. varieerden de prijzen, ter vei- 

 ling besteed, van 13 tot 22 et. per tak. 



