62 



knoppen de kluiten te besmetten, eveneens weggenomen. Men 

 zal goed doen, niet te zuinig te zijn op een enkelen twijg, en 

 liever een paar verdachte twijgen meer moeten opruimen dan 

 ook maar een enkelen licht aangetasten knop laten zitten. Al dit 

 snoeisel moet zorgvuldig verbrand worden; in geen geval mag 

 men 't op zijn grond, op den composthoop of in de sloot 

 brengen ; verbranden is het eenige middel om de dikwandige, 

 langlevende oösporen onschadelijk te maken. Wanneer dit 

 gedurende eenige jaren algemeen en consequent wordt toege- 

 past, en men daarbij op grond, waarvan men bij ervaring 

 weet, dat hij besmet is, liefst geen jonge seringen teek, of 

 indien men dit beslist moet doen, alleen dan na den grond 

 minstens een steek diep geheel te hebben weggegraven en door 

 nieuwen te hebben vervangen '), zal 't m.i. mogelijk en zelfs 

 waarschijnlijk zijn, dat de ziekte, die thans nog niet veel schade 

 heeft aangericht, zich niet alleen nooit tot een kwaal van 

 beteekenis zal kunnen ontwikkelen, maar binnen weinige jaren 

 weer zoo goed als verdwenen zal zijn. 



Als bijkomende maatregelen moet men dan er voor zorgen, 

 de takken niet met den grond in aanraking te brengen, dus 

 ook niet de kluiten na het trekken op elkaar te stapelen, en alle 

 verwondingen zooveel mogelijk te voorkomen. Wel zijn uit de 

 practijk geen voorbeelden bekend, dat de zwam door verwon- 

 dingen zou zijn binnengedrongen, doch Klebahn is er in ge- 

 slaagd twijgen op kunstmatig verwonde plaatsen te infecteeren, 

 wat op niet beschadigde plekken niet gelukte. De knopj^en 

 kunnen evenwel besmet worden, zonder dat zij vooraf gewond 

 zijn, zooals uit proeven van den Hamburger geleerde ge- 

 bleken is. 



') Eene gelijksoortige handelwijze, die weliswaar zeer kostbaar is, 

 maar ongetwijfeld van groot nut, wordt met veel succes in 't groot 

 toegepast tegen Sclerotium tuliparum, de „kwade plekken" ziekte, op 

 onze tulpenvelden. 



