71 



in de gelegenheid zou stellen; heel wat van zo'n Uilehuis- 

 houding te zien, is niet in vervulling gegaan. Toch vonden 

 we wel een en ander van hem. Eens in z'n kastje een Rood- 

 borstje met opengehakte borstspier, zonder kop; later in de 

 uitgespuwde proppen een grote voorraad van allerlei insecten. 

 Volgens de heer N. van Foeteren, Hoofdassistent aan 't 

 Pythopathologies Instituut, b.v. in één prop : enige Geotrupes 

 sylvaticus, waarschijnlik drie stuks, één Carabus catenulatus, 

 verder nog een grote loopkever, wellicht C. glabratus en één 

 Pterostichus-soovt En 't is zeker eigenaardig, dat een einde 

 Februari geschoten jonge Steenuil, die, volgens een onderzoek 

 van Dr. H. Bos, erg vet bleek te zijn, in z'n ingewanden 

 weinig anders dan insectenresten te zien gaf. 



Hoe komt hij in Febr. aan die dingen? 



Zo is ongetwijfeld de Uil een van onze meest nuttige vogels, en 

 toch een verschoppeling, die uit onkunde en bijgeloof overal 

 wordt vervolgd. Gebroed heeft hij dus in 't kastje niet, wel 

 geruid. 22 Febr. 1913 vonden we z'n lijk of beter z'n kleed, 

 want de rest was verslonden. Door wie? 'k Zie dat altijd met 

 genoegen, want 't is een bewijs, dat onze grotere roofvogels 

 zich nog wel eens doen gelden. 



Dit alles behoorde tot ons winteronderzoek. Maar daar was 

 nog iets, dat ons geregeld bezig hield. Namenlik de zorg voor 

 een behoorlike voedering in tijden van nood. Deze b"ezigheid 

 ambieerde ons maar heel weinig, want, van de grote hoeveelheid 

 vogels, die in de vorige zomer op Oranje Nassau's Oord het 

 levenslicht heeft aanschouwd, is ongeveer niets de winter 

 overgebleven. Hier en daar zag men een enkel Mezepaartje, 

 maar de groote troep was naar elders vertrokken. Toch hebben 

 we een aardige zelfwerkende voederbak geplaatst, die, toen 

 de vogels half Februari geleidelik terugkwamen, z'n plicht 

 uitstekend heeft volbracht, al was 't toen niet meer direct 

 nodig. 



