75 



De Mezen — onze Hollandse vogels — zijn verminderd, de 

 trekvogels, die betere oorden opzochten voor winterkwartier, 

 zijn toegenomen. Brengen we dit nog in verband met wat de 

 kastjes ons in de winter lieten zien, dan blijkt de oorzaak 

 van de achteruitgang van de eerste in de strenge winterdagen 

 te moeten worden gezocht. 



Alle drie feiten steunen elkaar in dit opzicht. De vooruit- 

 gang van de Mussen, een uitzondering op de algemene achter- 

 uitgang van de blijvers, kan deze bewering niet te niet doen. 

 Ik geloof, dat het aantal offers ook bij andere dan holen- 

 broeders in die enkele merkwaardige dagen verbazend groot 

 is geweest. Voor latere uitkomsten is het goed hier te rele- 

 veren, dat aan 1911 drie zachte winters voorafgingen. 



We bemerkten dit jaar een duidelike tegenzin van de vogels 

 in de kastjes, die — ditmaal voor 't eerst — aan de mooie 

 zware stammen van oude beuken hingen, noodzakelikerwijze, 

 zoals ik de vorige maal verklaarde — in de waterstroom. 

 Zouden ze die, trots ons voorzorgen, toch nog vrezen? Of zou 

 't zijn, dat de beschutting van tak en blad daar onvoldoende 

 is? Misschien werken beide oorzaken samen, want in jonge 

 beuken, waar het kastje behoorlijk verscholen was, en de 

 waterstroom aanmerkelik minder, was het gebruik duidelik 

 beter. In 29 nieuwe kastjes, opgehangen aan zware beuken, 

 kwamen slechts 6 broedsels. 



Ook kom ik weer terug op het ongeveer 55-jarige dennehout 

 van 1911, dat nu inmiddels ongeveer 56-jarig is geworden. 

 In de 11 nieuwe kastjes, die daar nog steeds hangen, kwam 

 ook ditmaal weer slechts één nest, terwijl in het dichtere 

 terrein daartegen aan gelegen, weer nagenoeg alle kastjes 

 bezet waren, waarmee dus de ervaring van het vorige jaar 

 nog eens weer bevestigd wordt, dat open terrein ongeschikt 

 is. Langs en door takken moet het nestje te bereiken zijn. 



Gaan we nu eens na hoe het staat met de bewoning van 



