82 



kastje betrok — maar geen grote illusies maken. Op één na 

 hangen alle negen deze kasten in het naaldhout. 



Ver in junie kwam in een viertal een zwaar nest van uitsluitend 

 mos, enkele met een lange, door de opening bijna voor den 

 dag komende, hei- of dennetak. Nieuwsgierig wachtten we op 

 de eieren. Maar al wat kwam, geen eieren, 't Was 4Julietoen 

 we in een vijfde kastje een levend nestmateriaal vonden, uitslui- 

 tend vezels van eikebast, dat in heftige beweging was en zacht 

 piepte, 't Levende gedierte, dat er zich in verscholen hield, 

 weigerde voor den dag te komen. Toen we voldoende moed 

 hadden verzameld om onze hand er aan te wagen, kwam er 

 voor 't licht .... een jonge Eekhoorn, die nog in gezelschap 

 van een drietal broertjes en zusjes bleek te verkeren. Boven 

 in de beuk zat mama ten prooi aan hevige angst, die haar 

 voortdurend tegen de tak deed schokken, dat vergezeld ging 

 van een nijdig vogelachtig geluid. 



Twee dagen later gingen we eens even kijken. Jawel, hoor .. . 

 weg was het hele stelletje! We begonnen onmiddellik een 

 onderzoek in de kastjes in de omtrek, die naar onze mening 

 door hun afmetingen daartoe waren aangewezen. Maar mis 

 was 't! Lezer waar zoudt gij hebben gezocht? Later vonden 

 we ze met nog een geringe hoeveelheid van hetzelfde nest- 

 materiaal in 't meest nabijzijnde, o.i. veel te klein kastje, waarvan 

 demoeder de opening even had uitgeknaagd. 't Was fraai! 



In de omtrek vonden we de afgeschilde eiketakken. 



De meest voor de hand liggende gevolgtrekking lijkt nu, dat 

 van die grote kasten eerder nadeel dan succes te wachten is, 

 vooral omdat die andere vier nesten nu ook wel aan Eekhoorns 

 zullen hebben behoord, hoewel we daarvan geen verdere positieve 

 aanwijzing hebben. Maar deze conclusie schijnt me totaal fout 

 allerminst voorbarig. De proef is veel te mooi begonnen om 

 zó te eindigen. Ik hoop, dat velen er een aansporing in zullen 

 vinden om hem voort te zetten. Immers ook grote gaten hebben 



