86 



Wat kunnen we met onze kastjes nog veel goed doen! En 

 of ze ook gewild zijn! 



Wilt ge nog een voorbeeld? Twee paartjes, die 't vorige 

 jaar nog in een natuurlike holte van een boom broedden, 

 namen dit jaar werkelik de nestkastjes, die 'k daar dicht bij 

 voor proef had opgehangen. 



Draaihals (toename 1—4—8). 



Ze keren jaren lang in hun zelfde nestkastje terug, schreef 

 ik de vorige keer, en dat kwam ditmaal precies verkeerd uit. 

 Alleen nog de negende, die in een natuurlike holte zat, was 

 z'n traditie getrouw gebleven. Of dat nu komt, doordat we 

 hun scherven hebben verwijderd of dat de nieuwe kastjes hun 

 bijzonder verheugden, ik weet 't niet. Alle acht zaten ze in 

 een spiksplinternieuw! Ook daarvan moet 't volgende jaar ons 

 meer leren, want dan krijgen ze geen nieuwe. Bovendien zullen 

 we hun bijeengegaarde scherven en splinters eens laten liggen. 



't Was erg gelukkig overigens, want onder de kastjes, waarin 

 ze 't vorige jaar hadden gebroed, en die 'k op mijn kaartje 

 had gepubliceerd, waren aanwijzingen genoeg, dat voor deze 

 een bijzondere belangstelling van verzamelaars heeft bestaan. 

 Een enkele maal heb ik de vogels wel bij oude kastjes gezien 

 en wel reeds 26 April voor het eerst. 



Een veertien dagen van te voren had ik de kurken van de 

 kastjes genomen. Dit middel, dat dienen moest om andere 

 vogels uit de kastjes te houden, opdat ze niet door de recht- 

 matige eigenaar te zijner tijd zouden worden vernield, is gebleken 

 overbodig te zijn. Immers de uitkomsten van dit jaar hebben 

 bewezen, dat als de Draaihals omstreeks half April terugkomt, 

 nagenoeg nog geen enkele Mees begonnen is met leggen. 



'k Schreef reeds, dat ze — op één uitzondering van 't vorige 

 jaar na — allen in 't loofhout voorkomen, en ik zag ze ook 

 daarin — speciaal in beuken — hun voedsel zoeken. 



