89 



de nabijheid van een der bakken. En wel een Fluiter en een 

 Witte Kwikstaart. Voor de eerste zou'k 't niet durven beweren, 

 maar voor de laatste acht 'k het niet onwaarschijnlik, dat de 

 drinkbak van deze vestiging de oorzaak is geweest. 



Geen der drinkbakken, zo min die met als die zonder op- 

 vangdak, behoefde gedurende de zomer te worden bijgevuld. 

 Een, waarin een grote hoeveelheid afgevallen blad was 

 verrot, moest in 't voorjaar worden gereinigd en opnieuw 

 gevuld. De weinige vogels, die 's winters in 't bos overblijven, 

 maken er ook in dat jaargetijde nog gebruik van. 



Alvorens ik weer afscheid neem van de lezer, verzoek ik nog 

 een ogenblik gehoor voor een soortgelijke proef, maar veel 

 kleiner in een boomgaard — kersen, peren en appelen — gelegen 

 tegen de huizen van 't stadje Wageningen. 'k Hing daarin een 

 30-tal nestkastjes en die waren direct 't eerste jaar meer dan 

 vol. Maar, zoals ik wel gevreesd had, hoofdzakelik met Mussen. 

 Aanvankelik begonnen we die heeren en dames er uit te gooien, 

 maar dat bleek op den duur ondoenlik. Wanneer we 's avonds 

 een nest verwijderden, zat 't er de volgende morgen weer in. 

 En zo bleek dus, dat wie geen Mussen wenst, geen nestkastjes 

 moet ophangen in de nabijheid van menselike woningen. Het 

 is dus nu de vraag : Hoever moeten we daarvan verwijderd 

 blijven om Mussenbezoek te ontgaan ? Voorlopig zou 'k willen 

 zeggen hoogstens 4 min. gaans. Men bedenke echter, dat 

 Mussen lang niet overal en in alle opzichten schadelik zijn. 

 In een rosarium zou 'k ze b.v. gerust durven aanbevelen, 

 zowel voor- als in als na de broedtijd. 



De Spreeuw hadden we weten te keren door de vliegopeningen 

 van de kastjes niet groter dan 4,3 c.M. te maken. En is er nu 

 voor die boomgaard ook iets goeds te boeken. Wel zeker, veel 

 zelfs, want behalve de ongewenste gasten verschenen nog 7 

 Mezen, 1 Boomkruipertje, 3 Vliegevangers en 2 Gekraagde 



