102 



De uitwendige kenmerken der bladrolziekte, 



hare verspreiding en de door haar 



aangerichte schade. 



De eerste figuur op plaat III stelt een plant van de soort Paul 

 Krüger voor, welke reeds in Juni duidelijk de ziekte vertoonde 

 en eind Augustus tegelijk met een daarnaast staande gezonde 

 plant (fig. 2) op een mijner proefvelden werd gephotographeerd. 

 Reeds het feit, dat zieke en gezonde planten altijd verspreid 

 tusschen elkaar staan, wijst er op, dat een besmetting, die zich 

 ■van de eene plant op de andere voortplant, niet plaats heeft. 



Wanneer wij de zieke plant nader beschouwen, valt het op, 

 dat de randen van het blad aan de zijkanten opwaarts gebogen 

 zijn, waardoor de lichtere onderzijde van het blad meer in 't 

 oog valt dan anders. Daarbij komt nog, dat bij sommige soorten, 

 speciaal bij Paul Krüger, het blad steil overeind blijft staan, 

 terwijl dat van gezonde planten zich wijd uitspreidt. Ook zijn 

 de bladeren van bladrolzieke planten wat stijver om aan te 

 voelen en brosser dan die van gezonde. Wat verder de kleur 

 van het loof der planten betreft, zoo is op te merken, dat deze 

 lichter is, dan die van normaal loof, dikwijls geelachtig, soms 

 roodachtig, vooral aan den rand. Dikwijls treden zwartbruine 

 vlekken op, het eerst aan de punt en den rand van het blad. 



Wanneer de uitloopende jonge stengels nog maar pas boven 

 den grond zijn gekomen, neemt men de bladrolling nog niet 

 waar; eerst wanneer enkele bladeren zich geheel ontplooid 

 hebben, treedt zij te voorschijn. Tot in het einde van den groei- 

 tijd kunnen er nog zieke planten bij komen. Bij de laatste bepaalt 

 zich de ziekte echter tot de toppen der stengels en terwijl deze 

 slechts weinig in grootte achterblijven, krijgen de vroeg en 

 hevig aangetaste planten op lange na niet hun vollen wasdom. 



In figuur 3 van plaat III is een plant afgebeeld, van welke 

 de middelste stengel in 't eind van Augustus geheel gezond 



