106 



regelen tegen neemt, tijdelijk zoo goed als vrij van ziekte zijn, 

 is in overeenstemming met de ervaringen van van Bavegem 

 en evenals hij, naar aanleiding daarvan, op pootgoedwisseling 

 als voorbehoedmiddel de aandacht vestigt, heb ook ik er aan- 

 leiding in gevonden in deze richting verbetering te zoeken. 

 Ik kom op de proeven, die op dit denkbeeld gebaseerd zijn, 

 nader terug. 



Over het optreden der ziekte in Engeland, Denemarken, 

 Duitschland, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije vindt men 

 in de literatuur meerdere gegevens. In Duitschland is het 

 vooral de soort Magnum bonum, welke er aan onderhevig is. 

 Planten van deze soort, welke ik heb opgekweekt uit knollen, 

 in den afgeloopen winter ter onderzoek uit de Graafschap 

 ontvangen, blijken er ook door te zijn aangetast. 



Dat de schade, door de ziekte aangericht, buitengewoon 

 groot kan zijn, is aan de praktijk maar al te goed bekend. 

 Trouwens het aantal inzendingen van bladrolzieke planten, waar- 

 van mij het onderzoek werd opgedragen door professor Rit- 

 ZEMA Bos gedurende de ruim zeven jaren, welke ik aan het 

 onder zijn directie staande Instituut voor Phytopathologie ver- 

 bonden ben, is zeer belangrijk en steeg in de jaren 1907 en 

 1910 tot meer dan twintig. 



Meer exacte gegevens omtrent de schade laat ik hieronder in 

 verband met plaat VI volgen. Vooraf dient er op gewezen te 

 worden, dat de z.g. stolonen, de onderaardsche stengels, die 

 de knollen dragen, bij de zieke planten uiterst kort blijven. 



In het jaar 1910 pootte ik 82 knollen van de soort Paul 

 Krüger uit, afkomstig van zieke planten ; al deze knollen 

 brachten zieke planten voort en hun gezamenlijke opbrengst, 

 2,36 KG., ziet men bij 1 in beeld gebracht. TegeHjkertijd waren 

 76 knollen van gezonde planten derzelfde soort uitgepoot. Van 

 deze kreeg ik 64 zieke planten; zij leverden de met 2 aan- 

 geduide 3.74 KG. knollen. Van de overige 12 gezonde planten 



