114 



Verder zal nog moeten blijken, of de tot nu ingevoerde 

 parasieten inderdaad het Amerikaansche klimaat goed kunnen 

 verdragen, 't is immers zeer wel mogelijk dat toevallig in de laatste 

 jaren de weersomstandigheden in Amerika niet zoo heel veel 

 verschild hebben van die in Europa, maar zullen de geimporteerde 

 insecten de geweldige koude en de vreeseiijke hitte kunnen 

 weerstaan, die aan de overzijde van den Oceaan in het land der 

 uitersten dikwijls kunnen heerschen ? 't Kan zijn, de vlinder- 

 soorten hebben zich ook aangepast, maar 't geval is b.v. denk- 

 baar, dat in een buitengewoon strengen winter een veel grooter 

 percentage der parasieten zal sterven dan van de gastheeren, 

 en dan zal 't weer een poos duren voor de gewenschte verhou- 

 ding is hersteld. 



Niet onvermeld als factor in de bestrijding der beide vlinder- 

 soorten door natuurlijke oorzaken mogen de ziekten blijven, 

 waardoor de rupsen worden aangetast; die van de bastaard- 

 satijnvlinder sterven dikwijls aan eene door een zwam veroor- 

 zaakte ziekte, die van den plakker aan een soortgelijke kwaal 

 als de „flacherie" der zijdewormen, die men wellicht „slapzucht" 

 zou kunnen noemen. 



Wanneer deze ziekten het aantal der insecten binnen matige 

 grenzen konden houden, zou invoer -van parasieten onnoodig 

 zijn, doch na deze zaak bij den aanvang van 't werk ernstig 

 te hebben onder de oogen gezien, meende men daarop niette 

 mogen rekenen, en de waarnemingen der laatste jaren hebben 

 de juistheid dezer zienswijze bewezen. 



Zelfs komen de schrijvers tot de conclusie, dat de ziekte 

 tot op zekere hoogte gunstig voor de insecten, wel niet indivi- 

 dueel, doch als soort, kan zijn; indien nl. niet soms door de 

 ziekte een groote opruiming werd gehouden onder de rupsen 

 in streken, waar zij in reusachtige massa's voorkomen, zouden 

 alle rupsen moeten omkomen, doordat alle voedsel was opge- 

 geten vóór zij volwassen waren, waarvan natuurlijk het uit- 



