116 



natuurlijk geen verschil of de eieren, dan wel de rupsen of poppen 

 gedood worden, indien maar van elke 6 exemplaren er 5 worden 

 omgebracht. Ofschoon een wijfjesvlinder van de plakker 450 

 tot 600 eieren kan leggen, komen H. en F. op grond van ver- 

 schillende waarnemingen tot de conclusie dat men tengevolge 

 van 't groote aantal eieren, die zich door allerlei omstandig- 

 heden nimmer tot volwassen exemplaren ontwikkelen, in de 

 practijk met hoogstens zesvoudige vermeerdering behoeft re- 

 kening te houden, zoodat een percentage geparasiteerde vlinders, 

 in welk ontwikkelingsstadium ook, van 85 *^/o zeker voldoende 

 is te achten, doch minder dan 75 "/o niet effectief zou zijn. 

 Het bereiken van dit cijfer zal volgens hen eerst mogelijk zijn 

 als een geheele reeks van ei-, rups- en popparasieten stevig 

 in Amerika gegrondvest is. Men is dan ook voornemens niet 

 te rusten voor dit doel óf bereikt, óf onmogelijk gebleken is. 

 Zal 't ooit gelukken ? Misschien, maar er zal nog heel wat 

 water naar zee moeten stroomen, voor 't zoover is. In dit verband 

 mogen hier een paar cijfers volgen betreffende de sterfte-oor- 

 zaken van een ander Amerikaansch insect, dat hoogst schadelijk is 

 voor de katoencultuur, nl. de Mexicaansche katoensnuittor, 

 Anthonomus grandis Boh ; die na verwant is aan onzen be- 

 kenden appelbloesemkever. 



In een „message" van den President der U. S. A. aan den 

 Senaat ') komt een staatje voor, waaruit blijkt, dat gedurende de 

 jaren 1906—1909 totaal 56.73 "/'o der nog niet volwassen snuit- 

 kevers door natuurlijke oorzaken omkwam, waarvan door 

 samentrekking der weefsels in de katoenbol verpletterd werd 

 12.42 °/o; door klimatologische invloeden kwam 24.45 "/o om 

 't leven, van roof levende vijanden doodden 15.93 %, en door 

 parasieten eindelijk werd slechts 3.93 °/o gedood. Wanneer 

 men daarbij weet, dat thans reeds 49 soorten van insecten 



O Document 305, 62d Congress, 2d session, Mexican cotton boll weevil 

 blz. 118. 



