134 



Sprekende met professor Schoorl te Utrecht over dit bewaar- 

 procédé werd ik door hem op de gedachte gebracht het ook 

 eens met bariumchloride te probeeren ; het bleek mij echter, 

 dat dit zout, in formaline of alcohol opgelost, een lichtbruine 

 verkleuring niet voldoende tegengaat. Ook chroomaluin, mij 

 voor een proef aanbevolen door den Heer Aberson, alhier, 

 geeft, ofschoon b.v. sommige roode bloemen {Salvia splendens) 

 er nogal mooi in blijven, voor een groene kleuring niet zulke 

 goede resultaten als kopervitriool. 



Wij bewaren dus nu het materiaal, dat daarvoor in aanmerking 

 komt, in kopervitriool-formaline van de aangegeven concentratie, 

 om, als daar in den winter eens tijd voor is, de vloeistof door 

 kopervitrioolvrije formaline te vervangen. Na die vervanging 

 gaat de kleur niet meer achteruit. Van tal van planten : 

 Conifeeren, granen, bolgewassen, aardappel en tomaat, boon en 

 erwt, suikerbiet, druif, Buxus, selderij, viooltjes enz. hebben wij 

 nu materiaal, dat vrijwel de natuurlijke kleur heeit. Juniperus Sa- 

 bina is b.v. zeer mooi gebleven ; van „veenkoloniale haverziekte" 

 en van de aantasting van haver door Heterodera Schac/itiiy 

 waarbij het juist op de kleuren aankomt, geeft het nieuwe 

 materiaal een goed denkbeeld ; de verkleuring der bladrolzieke 

 aardappelplanten komt vrij goed tot haar recht ; zoo ook de 

 waslaag op bladeren van Andromeda speciosa, en het bont van 

 Abutilon-b\aderen. De verkleuring, die bij krulziekte van den 

 perzik optreedt, blijft niet geheel typisch, maar de zieke plekken 

 steken toch duidelijk bij het groen van het gezond gebleven 

 blad af. 



Niet alle planten laten zich zoo goed in de nieuwe vloei- 

 stof bewaren. Pere- en Aucuba-bladeren worden er zwart in, 

 appelbladeren van de oppervlakte van de vloeistof af lang- 

 zamerhand bruin, zoodat de bewaring van typische door meel- 

 dauw aangetaste appelscheuten mislukt is. Ook seringe-, 

 kerse- en Chrysanthemum-bladeren worden te donker. Het 



