161 



zekere ziekten aan zich droegen, — welk gevaar voor de 

 gezondheid der Westlandsche wijnstokken zou er dan in 

 steken, dat dergeUjke druiven op de tafels der bewoners van 

 onze grootere steden kwamen? 



Verbod van invoer van planten en plantendeelen brengt, zoo 

 betoogde ik boven, altijd veel last en schade mee, — behoudens 

 dan voor zekere groepen van personen, die misschien zulke 

 maatregelen gaarne zouden zien ingevoerd, maar op protectio- 

 nistische gronden. — 



Maar heeft zoodanig invoerverbod kans de resultaten op te 

 leveren, die ervan verwacht worden, nl. het buiten de grenzen 

 houden van den parasiet, dien men wil weren? 



Die kans is naar mijne meening gewoonlijk gering. 



Vooreerst is het in onderscheiden gevallen de vraag, of de 

 bedoelde parasieten of schadelijke dieren u/Ys/u/Y^nüf tengevolge 

 van den handel in de planten, waarop zij leven, kunnen v/orden 

 geïmporteerd. Wanneer men met het oog op de wering van de 

 San José schildluis den invoer van alle mogelijke boomen en 

 struiken en zelfs dien van fruit uit Amerika verbiedt, is men 

 dan zeker, deze schildluis niet te importeeren ? Wel neen ! 

 Als men koopwaren van welken aard dan ook uit Amerika 

 ontvangt, die ingepakt zijn in mandjes, dan kunnen deze insekten 

 immers zeer goed in levenden staat op de soms versche wilgen- 

 teenen zitten, waaruit die mandjes zijn vervaardigd. En dat 

 deze mandjes hier in kweekerijen en boomgaarden terecht 

 komen, is volstrekt niet onmogelijk. Waarvan zou men den 

 invoer al niet moeten verbieden, wanneer men de absolute 

 zekerheid wilde hebben, dat geen San José schildluis in Europa 

 werd geïmporteerd ! 



Toen in de jaren 1877 en 1878 de Coloradokever in Europa 

 den menschen de schrik om het hart deed slaan, werd in de 

 meeste Europeesche landen een strijd op leven en dood tegen 

 den geel gestreepten onverlaat gevoerd; zelfs werd in de meeste 

 landen de invoer van aardappelen uit Amerika verboden, hoewel 



