164 



gend, nooit tot de zeer schadelijke soorten behoort, terwijM hi] 

 in de Noord-Oostelijke Staten van den United States reeds jaren 

 lang onder den naam van „gypsy moth" een ware landplaag is. 

 Zoo is het ook met onzen hastaardsatijnvlinder (Liparis chry- 

 sorrhoea), waarvan de rups wel is waar hier te lande bij lange na 

 niet onschuldig is, maar op verre na niet zoo gevreesd wordt 

 als in Amerika, waar men dan ook alle mogelijke moeite doet 

 om den invoer met boomen en heesters van de winternesten van 

 den „brown tail moth" (zooals het insekt daar heet) te weren. 



Het ligt in den aard der zaak, dat geene Regeering in gevallen 

 als de boven vermelde in staat is, tijdig invoerverbodsbepalingen 

 in 't leven te roepen. Bij geene Europeesche Regeering kwam het 

 indertijd op, den invoer van wijnstokken uit Amerika wegens de 

 aanwezigheid van Phylloxera op de wortels te verbieden, daar 

 dit insekt immers in zijn vaderland geen belangrijk nadeel 

 aanrichtte; en toch werd het, nadat het in Europa was 

 geïmporteerd, in de wijnverbouwende distrikten van het Oude 

 werelddeel de vijand bij uitnemendheid. En in Amerika, waar 

 men overigens in 't algemeen er toch zeer vlug bij is om 

 schadelijke insekten en zwammen van elders te weren, is men 

 met maatregelen tot wering van den „gypsy moth" en den 

 „brown tail moth" eerst begonnen lang nadat deze insekten 

 van uit de Oude Wereld geïmporteerd waren geworden. ') 



„Hoe dikwijls blijkt aan den anderen kant een vijand, dien men 

 graag door verbodsbepalingen op den invoer buiten de grenzen 

 had willen houden, — als hij des niettegenstaande ergens eenmaal 

 is geïmporteerd, daar toch niet zoo schadelijk als men had ver- 

 wacht! De Coloradokever, waarvoor men in de jaren 1877 en '78 

 in Europa gesidderd heeft, en waarvan men veronderstelde, dat hij 

 — eenmaal in ditwerelddeel ingevoerd — de teelt van den onmis- 

 baren aardappel onmogelijk zou maken, — de Coloradokever heeft 



') „Tijdschrift over Plantenziekten", deel XIII, bl. 137. 



