167 



of eene plantenziekte in een ander land, hare grenzen voor 

 den invoer van planten uit dat land sluit, dan kan het raadzaam 

 zijn, dat ook onze Regeering zulks doet, omdat anders allicht 

 de grenzen van het laatstbedoelde land ook voor ons gesloten 

 worden. Zoo heb ik indertijd zelf, na mijne reis naar Amerika 

 in 1898, onze Regeering geadviseerd, het eenmaal bestaande 

 verbod op den invoer van boomen, heesters en deelen daarvan 

 uit Amerika te handhaven : niet omdat ik van meening v^as, 

 dat de San José schildluis, wanneer zij van uit Amerika bij ons 

 te lande mocht worden geïmporteerd, zich hier zoodanig zou 

 vermeerderen, dat zij inderdaad belangrijke schade zou teweeg 

 brengen ; — maar wel omdat ik vreesde, dat andere landen, 

 waar men ('t zij dan met grond of onnoodigerwijze) de verbods- 

 bepalingen op den invoer uit Amerika blijft handhaven, voor 

 onze boomen, heesters, enz. hunne grenzen zouden gaan sluiten, 

 wanneer wij den invoer van deze gewassen uit Amerika vrij 

 lieten. — in zoo'n geval worden dus de grenzen van een 

 land voor den invoer van zekere gewassen uit een ander land 

 gesloten niet om parasieten, die daarop mochten voorkomen, 

 te weren, maar om geheel bijkomstige redenen. — Om zulke 

 parasieten te weren hebben verbodsbepalingen op den invoer 

 in sommige gevallen zeer zeker waarde; in verreweg de meeste 

 gevallen zijn zij geheel nutteloos, terwijl zij altijd veel last en 

 schade bezorgen. 



Sommigen meenen, dat met het oog op de wering van 

 bepaalde parasieten, het verbod van invoer van bepaalde 

 gewassen zeer gemakkelijk te vervangen ware door eene 

 nauwkeurige inspectie aan de grenzen. Men zou dan den invoer 

 van de bepaalde gewassen van uit een bepaald land alleen 

 langs zekere havens moeten toestaan, waar dan de inspectie 

 zou moeten plaats grijpen door deskundige ambtenaren. Maar, 

 hoewel ik de waarde van zoodanige inspectie aan de grenzen 



