227 



met weiden, heide en bosschen bedei<t is, en waar slechts 

 hier en daar eene l^weekerij ligt. 



Eene unificatie van den phytopathologischen dienst in de 

 verschillende landen, met dé bedoeling om de plantenzendingen 

 onder een gezondheidscertificaat, als het door Prof. Cuboni 

 bedoelde, van het eene land naar het andere te laten reizen, 

 in de meening dat men daardoor de verbreiding van schade- 

 lijke insekten en zwammen zou tegenhouden, — waarlijk dat 

 schijnt mij eene utopie. Eene conventie in dezen geest zou 

 aan de toegetreden landen veel moeite en kosten veroorzaken, 

 maar zou — naar mijne volle' overtuiging — het doel in 't 

 geheel niet bereiken. 



Trouwens, ik stond in dezen in de algemeene vergadering 

 van het hiternationaal Landbouwinstituut 1913 en in de daar- 

 aan voorafgaande samenkomst van phytopathologen niet alleen. 

 En in de algemeene vergadering van 7 Mei heeft de afgevaar- 

 digde voor Duitschland, Dr. Mueller, nog voorgeslagen, bij 

 het aannemen der conclusies de voorgestelde redactie: „L'as- 

 semblée Générale en reconnaissant l'utilité d'une convention 

 internationale" te vervangen door de woorden: „L'assemblée 

 Générale en reconnaissant la nécessité de résoudre la question 

 si oui OU non une convention internationale est opportune." 

 En om aan het voorstel van Dr. Mueller te gemoet te komen, 

 stelde de Heer de Jaczewski voor, in de conclusies niet te 

 spreken van eene „convention", maar van' eene „entente". 



Over art. 5 en 6 van de conclusiën van het Comité perma- 

 nent behoef ik weinig te zeggen. Het ligt voor de hand, dat 

 eene spoedige bijv^enkomst van deskundigen van verschillende 

 natiën gewenscht is, om de quaestie onder de oogen te zien, 

 welke internationale maatregelen op phytopathologisch gebied 

 het goed zou zijn, aan de Regeeringen d§r verschillende landen 

 voor te stellen. Te recht werd er door den Voorzitter van het 



