— 4 — 



Als onderste grens van de relatieve bladbreedte is aange- 

 nomen 60 pCt. Typen, waarvan onder gunstige omstandigheden 

 de bladbreedte gemiddeld minder dan 60 pCt. van de lengte 

 is, worden afgekeurd. 



Gemeten worden de bladen 11 tot 15 van onderen af geteld,, 

 omdat deze tot de relatief smalste behooren, al zijn ze absoluut 

 de breedste. Indien de bladvorm van deze bladen goed is, 

 is die van de bladen er onder en er boven ook goed, nog 

 beter zelfs, zooals uit talrijke metingen gebleken is. 



Wat de kwaliteit aangaat, komen de eischen neer op dun 

 blad (wat veel bladen op een K. G. meebrengt), maar toch 

 sterk, soepel en elastisch. Een groot aantal lijnen, die overigens 

 nog niet kwaad waren, hebben wij afgekeurd omdat zij niet 

 aan deze eischen voldeden, te „papierig" (dun, dor en onsterk) 

 of te dik waren of niet „lichtsoortig" genoeg. Over de 95 pCt. 

 wordt afgekeurd en aan de afgekeurde nummers moest bijna 

 evenveel tijd besteed worden als aan de enkele zeer goede. 



De kleuren wenscht de markt licht; bij gelijke lengte, 

 breedte en kwaliteit brengt lichtkleurige tabak veel meer op dan 

 donkere, terwijl vale tinten beter betaald worden dan de bruine, 

 al zijn deze ook nog zoo helder. Rood is uit den booze. De 

 kleur is evenals de kwaliteit in hooge mate afhankelijk van 

 den grond, het weer en de bemesting. Daarbij komt, dat 

 vroeg in den ochtend geplukte tabak valer opdroogt dan die, 

 welke later op den dag wordt geoogst. De proeven moeten 

 dus werkelijk met de noodige voorzorgen genomen worden, 

 om met zekerheid te kunnen nagaan, of kleurverschillen erfelijk 

 zijn. Vooral de sorteerders hebben grooten invloed op de ver- 

 houdingscijfers. Al wat met elkaar vergeleken moet worden, 

 moet dan ook door dezelfde sorteerders, die men streng heeft 

 te controleeren. behandeld worden. 



Het is in groote series proeven, waarbij dezelfde lijnen her- 

 haaldelijk op verschillende ondernemingen vergeleken werden, 

 gebleken, dat ook de kleur enfijnheid der tabak 

 erfelijke kenmerken voor de verschillende 

 rassen zijn. Voor de lichtkleurige lijn no. 1 en 

 de vale lijn no 3 is dit nu reeds vier jaren achtereen zoo 

 uitgekomen. Vooral in 1916 en 1917, zijn deze lijnen zeer 



