l; 



te voeden, zoodat het daaruit te verklaren is, dat ook onbe- 

 woonde huizen zoo langen tijd geïnfecteerd blijven. Boven- 

 dien, waar GiRAULT zijn proefdieren op muizen etc. gevoed 

 heeft, is het best mogelijk, dat in geval van nood, de dieren 

 op zulke tijdelijke waarden overgaan, De algemeene publieke 

 meening is ook, dat vleermuizen wandluizen overbrengen, 

 doch deze vergissing zal haar oorzaak wel vinden in de om- 

 standigheid, dat vleermuizen vol eigen ongedierte zitten, mijten 

 en parasitische vleugellooze vliegen (behoorende tot de onder- 

 familie Nycteribiidae van de Pupipara), die ook verdacht bruin 

 zijn gekleurd en even „griezelig" vlug zijn. Er zijn wel fa- 

 milieleden van de wandluis, die het vleermuizen lastig maken, 

 doch het is mij niet bekend, of die ook in Indië voorkomen. 

 Verder zijn er Cimexsoorten die op vogels parasiteeren en 

 volgens Sharp lijken die nogal op de menschenplagende soort, 

 doch zijn daar niet mede identiek. 



Opmerkingen ten opzichte der in achterstaande tabel vermelde 

 waarn eming en . 



Vruchtbaarheid. 

 No. 1 leefde 27 dagen en legde 18 eieren 



» 2 ,; 30 „ „ , 36 „ 



II ^ n ^" 11 }) 11 ' ^ V 



7 „ langer dan 60 „ „ „ 66 „ 



8 „ langer dan 57 „ „ ,, 52 „ 



Tezamen legden deze 5 exemplaren dus in 230 dagen 244 

 eieren, dus gemiddeld iets meer dan 1 ei per dag. 



17 Mrt. werden de kweekproeven gestaakt; No. 7 en 8 leef- 

 den toen nog, en waren blijkbaar nog in goede conditie, zoodat 

 vorenstaande waarnemingen van vruchtbaarheid en levensduur 

 slechts een onvolkomen beeld geven. Het gemiddelde aantal 

 eieren is slechts 1 per dag. Het maximum gelegd door een 

 wijfje gedurende de gevangenschap was ^2. Stellig is dit aantal 

 in den regel veel grooter. De meeste eieren leverden larven. 



GiRAULT heeft omtrent de vruchtbaarheid en levensduur het 

 volgende waargenomen (zie blz. 20): 



