— 38 — 



wijs, hoewel toch deze dieren slechts hun goed recht uitoefenen 

 door te pogen, het voor hen passende voedsel te bemachtigen. 

 Ook heeft, met het oog op de belangen van den mensch, de 

 orde der roofvogels geenszins een blank zondenregister. Terecht 

 verweert men zich tegen de wandaden van visch-arenden, van 

 havikken en sperwers. Maar de gewichtige diensten, die vele 

 roofvogels, inzonderheid uilen, kleine valken en buizerds, den 

 mensch bewijzen door het verdelgen van schadelijk gedierte als 

 muizen, slangen, insecten enz., vinden te weinig waardeering. 

 Men verliest veelal uit het oog, dat de roofvogels — en dit 

 geldt ook voor roofdieren in het algemeen — , behalve dat zij 

 den mensch in menig opzicht rechtstreeks nuttig zijn, in de 

 natuur een gewichtige rol te vervullen hebben. Het zijn in 

 de eerste plaats de zieke, de gedegenereerde, de verzwakte 

 individuen, die hun ten offer vallen, vaak door hen uit hun 

 lijden verlost worden. En al bestaat er geen aanleiding om 

 deze vrijwillige gezondheidspolitie onder alle omstandigheden 

 naar welgevallen haar gang te laten gaan, het andere uiterste, 

 het uitmoorden van al wat roofdier heet, vormt een verstoring 

 van de natuurlijke orde, die onvermijdelijk schadelijke gevolgen 

 na zich moet sleepen. Vervolgden en vervolgers bestaan in de 

 vrije natuur naast elkaar in evenwicht zoolang de mensch niet 

 ingrijpt. „De groote antilopenkudden van Afrika zijn niet door 

 leeuwen en luipaarden, de onmetelijke scharen van trekduiven 

 van Noord- Amerika niet door roofvogels vernield, onze vogel- 

 wereld is niet door haar natuurlijke vijanden, door vos, marter, 

 wezel en egel, niet door sperwer, havik en valk geslonken — 

 waar de natuur doodsch is geworden, waar geheele geslachten 

 van dieren vernietigd zijn, daar draagt de mensch de schuld." 

 Aan de aesthetische waarde van de roofvogels Iaat de Schr. 

 ten volle recht wedervaren. 



De trotsche verschijning van den zwevenden adelaar het 

 bekoorlijk rainnespel van den bedachtzamen buizerd, de 

 behendigheid van den zich op zijn prooi stortenden valk, de 

 geheimzinnige nachtelijke roep van den uil, het is alles 

 oorspronkelijke schoonheid, waarmee de roofvogels het land- 

 schap verrijken, het is een stuk ongerepte natuur, dat ohher- ■ 

 roepelijk verloren dreigt te gaan. 



