o o 



bleek ook hoe langer hoe meer, ddiide. Li\big\s Pateiïf ;nestsfo/ 

 een volkomen mislukking was, en men kwam tot de over- 

 tuiging, dat de mineraal-theorie van T.iekig, welke aannam, 

 dat een plant goed groeit, als er maar genoeg minerale be- 

 standdeelen in den grond zijn, had afgedaan. 



Toch was de mislukking van de meststof, die alcali er. phos- 

 phaten bevatte, niet alleen een gevolg van de fout der theorie. 

 Het ligt voor de hand, dat het niet goed was, dat de meststof 

 geen stikstof bevatte, maar een andere fout werd begaan door 

 het toevoegen van kalk en calciumphosphaat, waarmee het 

 geheel werd samengesmolten, zoodat het onoplosbaar werd. 

 Eerst in 1830, toen Way aantoonde, dat de grond oplosbaie 

 zouten vaji ammonium. kalium en phosphaten neerslaat, kwam 

 men tot de zekerheid, dat het smeltingsproces verkeerd was en 

 LlEBlG begreep de fout, die hij had gemaakt, 



Intusschen gaf LlEBIG den strijd tegen Lawes enGiLBERr 

 niet op ; het is hier echter onmogelijk, in te gaan op alle 

 bijzonderheden van dezen strijd. In 1 855 werden de volgende 

 punten in Rothamsted naar aanleiding der genomen proeven 

 als bewezen beschouwd : 



1) Planten hebben wel alcali-zouten en phosphaten ncodig, 

 maar de samenstelling van de asch geeft daaromtren: geeo_ 

 juist denkbeeld. De door Liebig aangehaalde rapen, die ^Qen 

 phosphaat noodig zouden hebben, gaven blijk, juist zeer veel 

 phosphaat noodig te hebben, al vond men ook zeer v. ciaig in 

 de asch. 



2) Planten, die geen Leguminosen zijn, hebben eer. toevoer 

 van stikstof noodig (nitraten of ammonium-zouten). Zonder 

 een voldoende hoeveelheid van deze stof zal er ^eer groei 

 plaats hebben, ook al geeft men alle aschbestanddeelen. Wa: 

 de planten uit de atmosfeer zouden kunnen halen, is lang 

 niet voldoende. Leguminosen gedragen zich abnormaal. 



3) De vruchtbaarheid van den grond kan voor eenige jaren 

 door middel van kunstmeststoffen behouden blijven. 



4) Het nut van het braak laten liggen van een Lacid is 

 gelegen in de toename van het assimileerbaar stikscofgehil'.e 

 gedurende dien tijd. 



Hoewel aldus aangetoond werd. dat Liebig in veel panten 



