— 78 — 



de eerstgenoemde met eieren, larven, nymphen en wijfjes. 

 Beide werden voornamelijk gevonden in de Evonymus ja- 

 pofitca-heggen der bergdesa's van den Merbaboe. 



Het tweede artikel brengt de technische beschrijving van den 

 in de practijk al lang bekenden, echter nog onbeschreven 

 ,.pala-boeboek", onder den naam van Thmnnurgides myristicae 

 n. sp. Het insect is een zg. schorskevertje, dat soms talrijk 

 in palanoten optreedt. Faunistisch is het dier belangrijk om- 

 dat het geslacht Tha7tinurgides pas kort geleden door den 

 Ameriljaanschen onderzoeker HOPKINS is opgesteld, en wel 

 voor een enkele nieuwe soort, die op de Hawaii-Eilanden werd 

 gevonden. De fauna van Java heeft dus een tweeden verte- 

 genwoordiger voortgebracht. 



In de derde bijdrage wordt een nieuwe Leucospine (Leucospis 

 littoralis) beschreven; de Leucospinen vormen een kleine groep 

 van Chalcididen, die morfologisch zeer opvallend zijn door hun 

 bijzondere grootte en lichaaamsvorm, alsmede vanwege hun 

 legboor, die over den rug is gekromd. De soorten, waarvan 

 men de levenswijze kent, zijn parasieten van bijen. Van Java 

 is tot nog toe slechts één soort iDekend; door de beschrijving 

 in kwestie is er dus een tweede soort bijgekomen. 



Het vierde stukje behandelt een zeer eigenaardig kevertje, 

 dat in termieten- vreterij werd aangetroffen. Het behoort tot 

 de kleine groep der ..Trochoideinen", die zich bij de Endomychi- 

 den aansluiten, maar die later allicht tot een zelfstandige ke- 

 verfamilie zullen worden verheven. Deze groep is slechts door 

 hoogst enkele soorten vertegenwoordigd, die over Zuid-Amerika, 

 Madagascar, Ceylon en onzen Archipel verspreid voorkomen. 

 Wat deze kevertjes zoo bijzonder merkwaardig maakt, is de 

 knotsvormige reductie der sprieten, die wij anders gewend zijn 

 bij de myrmekophile Paussiden te zien. Het vermoeden is dan 

 ook gerezen, dat zij bij mieren of termieten leven. Inderdaad 

 is de eenige soort uit onzen Archipel bij Plagiolepis longipes, 

 de bekende gramangmier, op Nias gevonden ; de nieuwe vondst, 

 bij termieten, is derhalve wel de vermelding waard. De be- 

 schrijving als nova species is echter niet geheel zonder voor- 

 behoud geschied, omdat litteratuurgebrek een vergelijking met 

 de eenige bekende Indo-maleische soort onmogelijk maakte. 



