— 9S — 



vorming van voedsel voor de plant en van weefsel of reserves, 

 en bij het tweede worden koolhydraten afgebroken en koolzuur 

 ontwikkeld. Bij het eerste gedeelte worden o. a. suikers en 

 eiwitten gevormd ; de vorming van de suikers heeft alleen 

 door het bladgroen, onder invloed van het licht, plaats en 

 de suikers worden gevormd uit koolzuur en water. In korten 

 tijd verschijnen dan de eindproducten, nl. zetmeel en zuurstof. 

 De vorming van eiwitten is niet afhankelijk van licht; bouw- 

 stoffen, waaruit zij worden samengesteld, zijn vooral suiker en 

 nitraten. 



Voor het vervoer naar de deelen van het plantenlichaam, 

 waar het als bouwstof te dienen heeft of als reservestof zal 

 worden vastgelegd, moet het onoplosbare zetmeel in oplosbare 

 stoffen (suikers) veranderd worden, hetgeen gebeurt onder 

 den invloed van enzymen. Enzymen ook zetten daar, waar 

 reservevoedsel zal worden opgehoopt, de aangevoerde suiker 

 weer in zetmeel om. 



Het ademhalingsproces, waarbij zuurstof uit de dampkrings- 

 lucht geabsorbeerd, suiker geoxydeerd en koolzuur ontwikkeld 

 wordt, gebeurt door het protoplasma. Het heeft plaats gedu- 

 rende het geheele leven van de plant en in alle levende cellen. 

 Bij de groene plant wordt de ademhaling meestal in intensiteit 

 overtroffen door het opbouwende proces, maar de ademhaling 

 heeft vooral gedurende de kieming met groote intensiteit plaats. 



Alle onderdeel en der genoemde verschijnselen schijnen de 

 gewone wetten van chemische reacties te volgen. Zoo vond 

 men, dat de invloed der temperatuur op de assimilatie dezelfde 

 was als bij een chemische reactie. Voor de snelheid van den 

 groei gaat zulks echter volstrekt niet op. Bij het eerste geval 

 kreeg men een regelmatig stijgende kurve met voor iedere 

 10'' een regelmatige toename. Bij het tweede geval heeft men 

 te maken met de werking van het protoplasma, dat op een 

 bepaalde temperatuur niet meer krachtig en gezond blijft. 

 Boven een zekere temperatuur geeft een verdere temperatuurs- 

 verhooging geen snelleren groei meer, maar integendeel werkt 

 zij nadeelig op het protoplasma en op den groei. Het is 

 noodig, dat bij den groei der plant een zekere harmonie tus- 

 schen de verschillende reacties heerscht en dat deze alle ge- 



