99 



meen schappelijk met passende snelheid verloopen, zoodat er 

 niet een of meer achterblijven. De temperatuur kan b.v. te 

 weeg brengen, dat een of meer reacties niet meekunnen ; 

 een factor, die zoo iets bewerkt, wordt door Blackman (Op- 

 tima and limiting factors, Annals of Botany 1905 XIX) een 

 „begrenzende factor" genoemd. Wanneer alle andere factoren 

 voldoende meewerken, dan wordt een grens aangegeven door 

 de onmacht van het protoplasma om nog eenig werk te ver- 

 richten boven het maximum. Men kan dus de hier aangegeven 

 kurve teekenen, binnen welke de groei van een plant valt. 



Algemeene verhouding hisschen een s pedalen factor en den 

 groei van een plant. 



o 



u. 



s 



CTJ 

 > 



■4-1 



Vermeerdering van den factor. 



In het eerste gedeelte van de kurve, de normale kurve, is 

 de groei der plant aangegeven zoolang toeneming van den 

 specialen factor gunstig werkt en verder alle andere factoren 

 in harmonie samenwerken. In het tweede gedeelte heeft toe- 

 neming van den factor geen beteren groei meer ten gevolge, 

 blijkbaar doordat een of ander onderdeel van het groeiproces 

 onder de gegeven omstandigheden niet meer geïntensiveerd 

 kan worden. Ten slotte is het — gelijk het derde deel van de 

 lijn aanduidt — nog mogelijk, dat bij verdere toeneming de be- 

 grenzende factor een nadeelige worde en secundaire verschijn- 



