— 102 — 



Verder zijn deze temperaturen natuurlijk voor verschillende ge- 

 wassen zeer verschillend. De gegevens, die er over bestaan, 

 geven alleen enkele aanwijzingen, zooals blijken zal, dat meest- 

 al het geval is bij de onderzoekingen, die op het hier behan- 

 delde onderwerp betrekking hebben. 



De verhouding tusschen de waUrvoorziening van een plant 

 en de groeikracht is door verschillende onderzoekers nage- 

 gaan. Zoo vindt Hellriegel (Beitrage zu den naturwissen- 

 schaftlichen Grundlagen des Ackerbaus, Braunschweig 1883), 

 dat de groei toeneemt met een toename van water tot een 

 zeker punt, waarboven de groeikracht weer afneemt, omdat dan 

 het water in overmaat in den grond aanwezig is en er geen 

 voldoende zuurstofvoorziening voor de wortels is. In de 

 praktijk komt daar nog bij, dat bij afwezigheid van voldoende 

 lucht in den bodem sommige reductieproducten door bacteriën 

 gevormd worden, die een rechtstreeks toxische werking op 

 de plant hebben. 



De verhouding tusschen de voedselvoorziening van de plant 

 ejo de benoodigde hoeveelheid water is van zeer groot belang 

 en werd vaak onderzochr. De hoeveelheid oplosbare voedende 

 zouten, die een plant opneemt, en waarschijnlijk ook de 

 concentratie van het celsap, neemt toe met de concentratie van 

 deze zouten in het omgevende medium. Maar als de concen- 

 tratie van de celsappen toeneemt, dan neemt de spanning 

 van den damp af en de hoeveelheid water, die verloren gaat 

 door verdamping, neemt eveneens af. Lawes vond . te 

 Rothamsted, dat voor 250 eenheden door verdamping ver- 

 loren water er één eenheid droge stof gevormd wordt. Hell- 

 riegel vond hiervoor 300 — 350 en Wollny 600 — 700. 



Nieuwere onderzoekingen van VON Seelhorst (Journ. f. 

 Landw. 1898, 1899, 1900.) wijzen duidelijk op het verband 

 tusschen watertoevoer en voedselvoorziening. In onderstaande 

 tabel heeft men de resultaten, die hij met haver verkreeg. 



