— 123 — 



Deze aanwas van het zielenaantal, en vooral de sterkere 

 toeneming daarin van het aantal consumenten dan van dat 

 der voedselproducenten, levert een belangrijke, tevens natuur- 

 lijke oorzaak voor de rijstinvoeren. Op zich zelf bevat die 

 oorzaak geen enkel element, dat onrust behoeft te baren. 



Bij de beantwoording van de vraag, of het wenschelijk is, 

 te streven naar voorziening in eigen behoefte, toonen de 

 schrijvers zich tegenstanders van de theorie, die leert, dat wel- 

 vaart en gelukkig zijn voor een land gevonden kan worden 

 door, los van anderen, zelf voort te brengen wat men behoeft, 

 ook al verkeert men daartoe niet in de gunstigste omstandig- 

 heden. Zij zijn met alle staathuishoudkundigen van naam over- 

 tuigd, dat de welvaart van een land en het geluk, zijner be- 

 woners het veiligst zijn, wanneer ieder datgene voortbrengt, 

 waartoe hij het best in de gelegenheid is, en waartoe hij 

 de meeste geschiktheid heeft. Wat op die wijze meer 

 geproduceerd wordt dan de eigen behoefte vraagt, kan aan 

 andere volken worden aangeboden in ruil voor wat die 

 volken geschikter kunnen produceeren tot voorziening in onze 

 behoeften 



Langs natuurlijken weg moet de afhankelijkheid tot kleiner 

 afmetingen teruggebracht worden, niet door overheidsdwang 

 tot beperking van handelsvrijhe.d, tot inkrimping van de voort- 

 brenging van handelsgewassen, enz., maar door uitbreiding 

 van de rijstteelt, door den aanleg van bevloeiingswerken, door 

 kolonisatie van de Buitenbezittingen, e.d. 



Na opsomming van alles wat van regeeringswege reeds werd 

 gedaan inzake de voedselvoorziening, komen de adviseurs tot 

 de conclusie, dat deze maatregelen in het algemeen het gunstige 

 gevolg hebben gehad, dat: de beheersching van de distributie 

 van voedingsmiddelen van overheidswege, hoewel nog niet 

 bereikt, mogelijk gebleken is, dat, hoewel het ophouden van 

 allen rijstinvoer van buiten altijd een ernstige gebeurtenis 

 zou blijven, ook in dat geval van hongersnood geen sprake 

 zou zijn, dat we alles bijeen genomen aan het eind van dit 

 jaar voor de voedselvoorziening van deze koloniën minder 

 afhankelijk zullen zijn van het buitenland dan een jaar 

 geleden," 



