— 159 - 



Ltd. in Selongar, nergens goede resultaten met de cultuur 

 van de Ipecacuanha bereikt had. Hij zegt, dat de plant uiterst 

 gevoelig is voor plotselinge weersveranderingen ; zij lijdt 

 evenzeer door droge hitte, als door zware regens. 



Op enkele plaatsen was de eerste oogst op versche gronden 

 redelijk, doch overal kwam van den tweeden oogst weinig 

 terecht en wat men er ook aan deed, welke meststoffen 

 men ook gebruikte, tot weelderigen groei konden de plantjes 

 niet gebracht worden. 



De beste resultaten zijn met deze plant bereikt te Rungbi 

 (Sikkim — Br. - Indië), op 3000 voet boven de zee, waar de 

 planten geplaatst werden in overdekie bakken. Reeds in Mei 

 1873 kon vermeld worden, dat de planten er zeer gezond 

 uitzagen. Ook in de Neilgherries in Madras (Br.-Indië) is 

 cultuur gelukt. 



Op Java is men tot dusverre met de cultuur van Ipecacuanha 

 niet gelukkig geweest. De eerste planten zijn ook^hier in 

 1866 aangebracht, maar hebben het blijkbaar niet lang gemaakt. 

 In het Jaarverslag van 's Lands Plantentuin over 1870 leest 

 men dienaangaande : „de vroeger in den tuin aanwezige planten 

 van Ccphaëlis Ipecacuanha, zoowel als die, welke waren afgestaan 

 aan den ambtenaar belast met de kina-kultuur, waren alle 

 gestorven". 



Het Verslag over 1872 zegt dan het volgende: 



,,Zooals in het vorige verslag werd gemeld, was het raadzaam 

 geoordeeld, de planten van de Cephaèlis Ipecacua^iJia, die oor- 

 spronkelijk te Tjibodas waren uitgeplant, weder naar Buitenzorg 

 over te brengen. Ook hier gaven de met deze plant genomen 

 proeven de zekerheid, dat de menigvuldige regens zulk een 

 nadeeligen invloed op den groei der plant hebben, dat een 

 kuituur ter plaatse niet is aan te raden. De planten, die, zoo- 

 lang ze onder dak worden gekweekt, er gezond en krachtig 

 uitzien, beginnen bij een plaatsing in de buitenlucht te kwij- 

 nen. Waarschijnlijk zal de kuituur in droge streken moeten 

 beproefd worden". 



Nadien ontving de Plantentuin van den hoogleeraar 

 MiQUEL te Utrecht nog een 25-tal planten, die deels te Bui- 



