— 170 — 



klapperolie, in Mededeelingen van den Burg. Gencesk. Dienst 

 1918 No. 6, De overweging, dat klapperolie in deze gewesten 

 het meest gebruikelijke spijsvet is, gaf Dr. JANSEN aanleiding 

 om na te gaan, hoe het met het gehalte aan vitaminen — in 

 vet oplosbare vitaminen of A-sloffen derhalve — in deze olie 

 gesteld is. 



De proeven werden genomen op vooraf gewogen jonge 

 ratten, die in den regel gevoed werden met een , basisvoedsel", 

 bestaande uit gepolijste rijst -|' een waterig extract van rijstze- 

 melen — in een aldus beruid mengsel komen wel in water op- 

 losbare, maar geen in vet oplosbare vitaminen voor —, waaraan 

 toegevoegd werd óf het met aether geëxtraheerde vet van 

 eidoojer óf een hoeveelheid klapperolie, en wel koud geperste 

 of op de pasar gekochte olie. Na een zeker tijdsverloop, 

 wisselend van 14 tot 31 dagen, werden de dieren wederom 

 gewogen. Het bleek dan telkens, dat het mengsel met eidoojer- 

 cxtract een behoorlijke gewichtsvermeerdering had te weeg 

 gebracht, maar dat de klapperolie-ratten niet noemenswaard 

 waren toegenomen, of zelfs in gewicht achteruitgegaan waren 

 Jansen komt dan ook tot het besluit, dat klapperolie arm is 

 aan in vet oplosbare vitaminen. 



Het gebied, waarop dit onderzoek zich bewoog, is nog weinig 

 ontgonnen, zoodat men voorzichtig moet zijn met het trekken 

 van conclusies. Niettemin vestigt J. er met recht de aandacht 

 op, dat de armoede aan vitaminen van rijst en van klapperolie 

 v/illicht niet zonder beteekenis is voor de lichamelijke ont- 

 wikkeling en het weerstandsvermogen van de bevolking, voor 

 welke deze producten de hoofdbestanddeelen van de voeding 

 uitmaken. 



De schrijver wijst vooral op de noodzakelijkheid van verder 

 onderzoek over deze zaak. Zooveel schijnt dan ook wel zeker, 

 dat de vitaminen-theorie nog tot veel vruchtbaren arbeid over 

 de scheikunde der voedingsmiddelen aanleiding zal geven. 



W. G. BOORSMA. 



