- 190 - 



De meeniiig van EwART is door den arbeid van andere onder- 

 zoekers niet bevestigd. Zoo vond b.v. Waggoner, die zaden van 

 radijs eerst bij 60", daarna bij 100" droogde tot een watergehalte 

 van 0.4 pCt., dat deze bewerking geen invloed had op de kieniing. 

 Harrington en Crocker hebben nieuwe gegevens verzameld door 

 proeven met verschillende Gramineeën. Zij droogden b.v. zaad 

 van Poa pratensis in vacuo boven kalk bij gewone temperatuur 

 tot een watergehalte van 1.5 pCt. en vonden noch de kiemkracht 

 noch de kiemenergie veranderd. 



(De kiemenergie werd uitgedrukt in een breuk, waarvan de teller 

 was het aantal zaden, dat in een voor elke soort bepaald aantal 

 dagen kiemde de noemer het aantal, dal in 't geheel kiemde.) 



Daalde het vochtgehalte tot 0.2 pCt., dan bleef de kiemkracht 

 nog dezelfde, de kiemenergie bleek duide'ijk afgenomen te zijn, wat 

 in veel sterkere mate het geval was na droging tot 0.1 pCt. water, 

 terwijl dan tevens de kiemkracht omstreeks 5 pCt minder was. 

 Werd vervolgens in vacuo bij 100" 6 uren verhit, dan daalde de kiem- 

 kracht niet meer, maar de kiemenergie verminderde nog met de helft. 



Verdere proeven werden nog genomen met twee variëteiten 

 van gerst en 2 van tarwe, met soedan-gras - Andropogon hale- 

 pense sudanense PiPER — en met Johnson-gras — Sorghum hale- 

 pense Pers. — Het drogen vond p'aats door bewaring boven kalk 

 of boven zwavelzuur in vacuo bij gewone temperatuur. Na verschil- 

 lend tijdsverloop, gaande bij tarwe tot 7, bij de overige tot lOH 

 maanden, werden kiemkracht en kiemenergie vergeleken bij die 

 van controle-monsters, die open in laden bewaard waren. Het wa- 

 tergehalte was aan het eind bij tarwe tot ± 1 pCt., bij de overige tot 

 0.7 tot 0.1 pCt. gedaald. Het kiemvermogen bleek in al deze gevallen 

 geen vermindering van eenige beteekenis te hebben ondergaan, 

 en ook de kiemenergie had in de meeste gevallen weinig of niet gele- 

 den, terwijl de kiemplantjes zich over het geheel goed ont wikkelden. 



Ook de uitkomsten van deze onderzoekers zijn, wat de door hen 

 behandelde soorten betreft, in strijd met de meening van EwART. 

 Zij vestigen er ten overvloede nog de aandacht op, dat lang niet 

 alle zaden even goed tegen drogen kunnen: die van wilgen b.v. en 

 van verscheidene waterplanten verdragen niet eens gewoon drogen 

 aan de lucht. 



De schrijvers vermelden niet, op welke wijze zij hun water- 

 bepalingen verricht hebben. 



G. T. HARRINGTON en W. CHOCKE.Rjflurn; of Agricult. research, 

 Vol, XIV (1918), p. 525. • b. 



