— 192 — 



Australië: vele eilanden in de Stille Zuidzee. 



Verder zijn nieuwe lagen ontdekt in Rusland, Palestina,, Marokko, 

 Eng.-Indië, Spitsbergen en in vele staten van N. Amerika. Aan 

 ruw phosphaat werd, in tonnen, geproduceerd in : 



Het groote aandeel, dat N. Amerika in de wereldopbrengst heeft, 

 deed in den oorlog zijn invloed sterk gevoelen, toen de productie 

 in Amerika eerst daalde tot 2C00.00O ton in 1915, daarna weer steeg 

 tot 2.580.000 ton in 1917, maar de uitvoer van 1.250.0C0 ton in 1915 

 terugliep tot 250.000 ton in 1915 en tot 166.C00 ton in 1917. De 

 landen van Europa hadden hieronder ten zeerste te lijden 



Men verwacht nu, dat Amerika, dat tijdens den oorlog groote 

 hoeveelheden zwavelzuur is gaan bereiden, zich in de toekomst 

 meer op de fabricatie van superphosphaat zal gaan toeleggen, om 

 tiit in plaats van ruw phosphaat te kunnen uitvoeren. 



De phosphaatbeddingen van Curagao — Santa Barbara — hebben 

 telkens teleurstelling r;ebaard. Sinds 1875 werd er phosphaat gewon- 

 nen: het maximum bereikte men in 1884, nl. 32.000 ton, doch daarna 

 trad daling in. Na 1895, toen de opbrengst slechts 1500 ton bedroeg, 

 w^erd de ontginning gestaakt. Nadat eindelijk in 1912 een nieuwe 

 maatschappij aan het werk getogen was, kon in 1913 een hoe- 

 veelheid van 3000 ton uitgevoerd worden, in de 4 volgende jaren 

 nog resp. 15.000,' 31.000, 14.000, en 7000 ton : geregelde achter- 

 uitgang dus in de laatste jaren. Op Aruba, dat in 1914 nog 

 7600 ton leverde, werd de phosphaatmaatschappij het volgende 

 jaar ontbonden, ook al wegens gestadige vermindering van de 

 opbrengst. 



Na Amerika is N. Afrika de groote producent van phosphaat. 

 De opbrengst van Tunis, in l9i3 2.000.000 ton, zou in een lO-tal 

 jaren tot meer dan 3 000.000 ton opgevoerd kunnen worden, die 

 van Algiers,' 465.000 ton in 1913, tot 1.350.0(0 ton. Tijdens den 

 oorlog ging evenwel ook hier de productie sterk achteruit; zij 



