— 202 — 



Het vaderland is Voor-Indië, Achter-Indië, Ceylon, Indo- 

 China en Equatoriaal Sumatra. 



Het hout levert een soort van ijzerhout, dat vrij stevig is, 

 zoodat men van omwaaien, waarvan de meeste snelgroeiende 

 hoornen nog al last hebben, weinig bemerkt. Jammer, dat 

 het hout slechts in kleine afmetingen te krijgen is, omdat uit- 

 sluitend het harthout de mooie donkeige tint heeft; het is sterk 

 en daarom zoo gewild, hel spint is van minder kwaliteit. Op 

 Sumatra gebruikt men het voor huis- en bruggenbouw, op 

 Java waardeert men het in hooge mate als brandhout ; dit is 

 waarschijnlijk de reden, dat de boomen langs de wegen hier 

 zoo zwaar mogelijk en niet oordeelkundig gesnoeid worden. 



Minder goede eigenschappen zijn, dat de in de nabijheid 

 groeiende gewassen niet goed gedijen : de uitgebreide wortels 

 van den djoear nemen het grootste deel van het voedsel in den 

 bodem tot zich. De afstand van den stam van een ouden boom 

 tot de uiteinden der wortels bedraagt soms wel 30 M. Er is 

 geconstateerd, dat een wortel van een aan den weg staanden 

 djoeharboom, zich borende onder door een harden weg van 5 M. 

 breed, verder onder een afwateringsgoot doorgroeide en einde- 

 lijk nog 30 M. in de sawah doordrong. Over het algemeen 

 blijven de wortels van dezen boom in den bovengrond, het is 

 daarom niet te verwonderen, dat de veel teerdere cultuur- 

 gewassen het niet uithouden in den strijd om vocht en voedsel 

 tegen de zooveel sterkere djoears. Er zijn een paar kwalen, 

 waartegen de boom een hardnekkigen strijd moet voeren, een 

 hoorder en een schimmel, door Prof. Raciborski in Förstliche 

 Naturwissenschafliche Zeitschrift, Heft 3, 1898 beschreven. 



Cassia timorensis DC. 



Synonym met C. palmata Wall. 



Deze Cassia-soort wordt een boom van 8-12 M. hoog, bij 

 10-15 cM. dik en is dan ook alleen geschikt voor kleine 

 wegen, die spoedig schaduw noodig hebben. In de buurt van 

 Ambarawa en in Kedoe treft men dergelijke laantjes aan. Eenige 

 inlandsche namen zijn: Haringin (soend.) in Banten en 

 de Preanger; Nginging of Ngingin (jav.) in Semarang; 



