— 204 — 



melstokboom of onder de volgende inlandsche namen: K 1 ohor, 

 K 1 o h o e r (jav.), K 1 o b o r (mad.), Tanggoeli, Teng- 

 g o e l i, (jav.). De naam goudenregen heeft ze aan de 

 groote kanarie-gele, welriekende, bloemtrossen, die in de 

 maanden September — November aan de boomen hangen, te 

 danken. De boom staat gedurende deze periode bladerloos 

 en is dan heel wat mooier dan de Europeesche naamgenoot. 

 Hij wordt 10-20 M. hoog. 



De zonderling lange vruchten (bijna H M. lang), de „trom- 

 melstokken", bevatten een zuurzoet vruchtmoes, dat vroeger 

 in Europa als geneesmiddel bekend was (oudemannetjesdrop). 



Uit den bast wordt looistof gehaald en gebruikt in de leer- 

 looierij. 



De laatstgenoemde Cassia, vroeger Cathartocarpus javanica 

 Pers genoemd, draagt in tegenstelling met de gele bloemen 

 van de meeste Cassïa-^oort^n, vrij groote, welriekende, roze 

 bloemen. Deze hangen niet, zooals die van de tweede soort, 

 maar hebben rechtopstaande bloemstengels. 



De boom wordt 3-25 M. hoog, heeft wel eens een 

 rechten, maar meestal een krommen stam, met nog al laag 

 bij den grond ordeloos geplaatste, rijkverdeelde takken en 

 eene ijle kroon. Deze soort komt vooral in Oost- en Midden- 

 Java voor en wel in de lagere streken tusschen 0-400 M. 

 zeehoogte, zoowel op vruchtbaren constant vochtigen, als 

 op periodiek drogen, onvruchtbaren bodem. Ze is loofver- 

 liezend, hoewel de boomen in den Piantentuin nooit geheel 

 kaal zijn. 



De vermenigvuldiging geschiedt door zaad, de vogels helpen 

 de zaden verspreiden. 



De plant wordt wel eens appelbloesemboom genoemd, maar 

 is meer bekend onder den naam Boengboengdelan. 

 Hij wordt, tengevolge van de uiterlijke overeenkomst der 

 vruchten, wel verward met C, I'istula. 



Hoewel de boom hier en daar in tuinen van Europeanen 

 reeds voorkomt, verdient hij in lederen tuin, waar ruimte voor 

 hem is, een plaats, zoo ook de vorige Cassia, Ook deze soort 

 bevat looistof in de schors. 



